Zan Sayonara Zetsubou Sensei

این انیمه و مانگای کمدی سیاه، تعامل یک معلم و دانش‌آموزانش را به تصویر می‌کشد که از چیزی ناامید شده‌اند و میل به خودکشی رانده می‌شوند. در ماه آوریل، دختری به نام کافوکا فورا که همه چیز را مثبت می بیند، مردی را می بیند که در راه مدرسه خود را حلق آویز می کند. او بلافاصله او را می کشد تا به او کمک کند، اما او می گوید: "اگر بمیرد چه می شود؟ سپس کابیکا متوجه می شود که اشتباه کرده است. هیچ کس در چنین روز زیبایی جان خود را نخواهد گرفت. او با نگرش مثبت معمول خود به این نتیجه می رسد که او اشتباه کرده است. سعی می کند قد بلندتر کند و به مدرسه می رود و دوباره با مردی که سعی کرده بود خود را بکشد ملاقات می کند و متوجه می شود که او معلم خانه او در کلاس 2 است. نام او نوزومو ایتوشیکی است و دانش آموزان به دلیل نگرش منفی او را آقای ناامید صدا می کنند. دانش آموزان کلاس 2 او نیز سرشار از فردیت است. دختری به نام Kiriri Komori که یک گوشه‌نشین است، دختری به نام Matoi Tsunezuki که تعقیب‌کننده است، و دانش‌آموزی مظنون به خشونت خانگی (در واقع او آن را از تعامل با حیوانات دریافت کرده است) به نام Abiru Kobushi و بسیاری دیگر وجود دارد. آن را با خلق و خوی فوق العاده منفی ایتوشیکی و خلق و خوی فوق العاده مثبت کافکا ترکیب کنید، شورش خواهید داشت. ...... این اولین جلد از اثر اصلی است که بارها انیمیشن شده است. خیلی خوب است که دلم برای وقایع جاری تنگ می شود و می توانم همیشه وقتی آن را می خوانم بخندم. و اگرچه هر شخصیت بیش از حد قوی است، اما خواندن آن به قدری آسان است که باعث تعجب شما نمی شود.

tl;dr: ادامه ثابت فصل قبل که از تصادفی بودن کمتر سود می برد. این فصل دیگری است که داستان های عجیب و غریب پر از ناامیدی نوزومو عجیب و غریب و کلاس دانش آموزان عجیب او را ادامه می دهد. به طور کلی، بسیار شبیه به فصل های قبل است، بنابراین در مقایسه با فصل قبل چیز زیادی برای صحبت در مورد آن وجود ندارد. این مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه غیر زمان‌شناسی است که در واقع به هیچ وجه در یک روایت قرار نمی‌گیرند، و عمدتاً مجموعه‌ای از شخصیت‌ها را با چند شخصیت جدید نشان می‌دهند. هیچ داستان یا قوس شخصیتی فراگیر وجود ندارد، بلکه فقط داستان های کوچک خودکفا است. این داستان‌ها همچنان بر تفسیرهای اجتماعی متمرکز هستند، برخی از مفاهیم بسیار رایج را در نظر می‌گیرند، اما پیچشی بدبینانه در آن‌ها ایجاد می‌کنند، و سپس نمونه‌هایی را به شکلی اغراق‌آمیز نشان می‌دهند، اغلب با استفاده از استعاره‌های گسترده. برخی از چیزهایی که در مقایسه با فصل قبل باید به آن توجه کنم، این است که این فصل بسیار کمتر تصادفی بود، زیرا اپیزودهای آن حداقل نوعی داستان دارند و نه دیوانگی کاملاً بی‌معنی که در فصل گذشته بسیار رایج بود، هرچند دیوانگی تصادفی مطمئناً در نقاطی وجود داشت. از این رو، فکر می‌کنم این داستان‌های کوتاه بسیار بهتر از آب درآمدند، و من طنز حاوی محتوا را به طنز پوچ ترجیح می‌دهم، بنابراین آن را بسیار سرگرم‌کننده‌تر نیز دیدم. سبک هنری همچنان مانند قبل است، اما به نظر می رسد در اینجا کیفیت بالاتری دارد. OP/ED ها هنوز هم بسیار عجیب بودند اما بسیار مناسب و کاملا محکم بودند.