Yu☆Gi☆Oh! Duel Monsters GX

من با تماشای yugioh dm و yugioh gx بزرگ شدم و از طرفداران پر و پا قرص yugioh هستم ، اما هنگام تلاش برای تماشای انیمه og dm yugioh دردناک بود ، من می خواستم دوئل های سرگرم کننده و نه یک داستان وحشتناک را ببینم ، این همان چیزی است که yugioh gx به من تحویل می دهد، این یک نمایش سرگرم کننده سرگرم کننده است، وقتی صحبت از دوئل ها به میان می آید، هر شخصیت در مورد دک ها موضوع خاص خود را دارد و بهترین قسمت در مورد سریال شخصیت های "پرکننده" است، مانند Underski و Bonapart، آنها عرشه بسیار سرگرم کننده است، ای کاش عرشه های بیشتری شبیه به آن ها در زندگی واقعی وجود داشت، ممکن است تعصب داشته باشم زیرا به سری تگ فورس yugioh gx معتاد بودم که باعث شد احساس کنم در آکادمی دوئل زندگی می کنم، اما از دوئل ها بسیار لذت بردم. اما دلیل اینکه این نمایش برای من شاهکار نیست این است که در S3 آنها شروع به تمرکز بیشتر روی "داستان" کردند، اگر حتی بتوان آن را اینطور نامید، من برای هیچ کدام از آن اهمیتی نداشتم، من فقط دوئل های سرگرم کننده می خواستم. ، در حالی که فصل دیگر سعی در ساخت یک داستان داشت، جزئی بود، و دوئل ها و دوئل های پرکننده بیشتری وجود داشت که قسمت های "قطعات" وجود داشت، و حتی قسمت داستانی بیشتر بر روی سرگرمی متمرکز بود تا بیان یک داستان خسته کننده و غیر جالب. s3 فقط همه چیز را خراب کرد ، حتی قسمت هایی وجود داشت که در آن هیچ دوئلی وجود نداشت که من با yugioh dm گلایه دارم ، یکی دیگر از شکایت های کوچک من از برنامه ، عدم توجه به جزئیات است ، دنیا معنی ندارد ، چرا برای شروع خوابگاه هایی وجود دارد، چرا خوابگاه زن اسلایفر یا رادیو وجود ندارد، چرا مردم به کارت های تله توجه نمی کنند، چرا شخصیت ها طوری رفتار می کنند که وقتی می دانند این کار را نخواهند کرد، به این دلیل که آنها یک تله دارند، طوری رفتار می کنند که قرار است از بین بروند. کارت کنار گذاشته شد، و بدتر از همه، چرا باید آن شوخی احمقانه فراموش شدن سنگر را به زبان بیاورند. ممکن است به نظر من چیزهای بد بیشتری برای گفتن داشته باشم تا چیزهای خوب، اما این به این دلیل است که از توضیح دادن اینکه چرا چیزهایی را دوست دارم بدم می‌آید، اما فکر می‌کنم در متنفر بودن عالی هستم.

من این بررسی را دوباره می نویسم تا حساسیت های شدید تیم نظارت بر بررسی MAL را آرام کنم. (شوخی می‌کنم، بررسی اولیه قطعاً می‌تواند کمی به تصویر کشیده شود) مقدمه: در اواسط دهه 2000، در آمریکای شمالی، کودک باشید. کارتون تجاری اسباب بازی مورد علاقه شما *ahem* در مورد یک بازی با ورق کودکان، چندین سال است که با قدرت اجرا می شود و ناگهان توسط یک مدعی شرور برای تاج و تخت جایگزین می شود. یک اسپین آف، یک چیز کثیف و پست، که ابهت هنری نویسندگان را مخدوش می کند......... این کمی دراماتیک است، بالاخره فقط یک تبلیغ برای بازی ورق کونامی است. بیشتر بیزاری عمومی من از این نمایش تقصیر YTV است، به ویژه اینکه چگونه آنها شروع به استفاده از این برنامه در زمان معمولی یو گی اوه قبل از اینکه Yu Gi Oh واقعاً تمام شود، کردند. اما این دلیل منصفانه ای برای دوست نداشتن چیزی نیست، بنابراین به عنوان یک مرد بالغ تصمیم گرفتم آن را دوباره امتحان کنم. GX بیشتر ایرادات OG Yu Gi Oh، کشش مداوم الاغ، کاراکترهایی که مانند تخته صاف هستند، انیمیشن افتضاح را به اشتراک می گذارد. اما متأسفانه، فاقد جذابیت های قبلی خود است، رقیب کسل کننده است و حتی نمی تواند به سطوح ابلهانه زیبای کایبا نزدیک شود، هیچ یک از دوستان جیدن به اندازه جوی مضحک و سرگرم کننده نیستند، و شرورها فراموش شدنی هستند. شخصیت ها: جیدن: من باور نمی کنم که جیدن (مرا گاز بگیر، زنده باد برتری 4 بچه، من هرگز از نام ژاپنی او استفاده نمی کنم) می تواند یوگی را در یک دوئل شکست دهد، یوگی پادشاه بازی ها است. من کارت های ربات آهنربایی کوچک Jaiden را دوست دارم، اما آنها سرگرم کننده هستند. با این حال، Jaden واقعاً چیز زیادی در یک شخصیت ندارد. او برای شکست دادن افراد شرور تلاش می کند، به قدرت دوستی تکیه می کند، و غیره. او یوگی 2.0 است، اما متأسفانه بدون فاروح، که قطعاً او را از داشتن یک قلاب جالب به شخصیت خود ربوده است. جیدن فقط یک بچه است که به مدرسه شبانه روزی می رود و چیز دیگری با او نمی گذرد. چز: چاز فقط کایبا خسته کننده است. او به جیدن می گوید که هرگز به خوبی او نمی شود، یک ژاکت باحال می پوشد و موهای ایمو کوتاه کرده است. بقیه شخصیت‌ها همگی آرکتیپ‌های معمولی درخشنده هستند، هیچ چیز خاص یا بدی ندارند، آن‌ها کار را انجام می‌دهند و کارت‌های جدیدی را برای ذهن نوجوان آن زمان من به نمایش می‌گذارند تا روی آن بیش از حد تثبیت شود. داستان: من مدرسه را دوست دارم. من فکر می کنم دیوانه کننده است که یک مدرسه شبانه روزی نخبه وجود دارد که کایبا راه اندازی کرده است و فقط هیولاهای دوئل را آموزش می دهد. اما این نیز به زیبایی در اولویت های دیوانه کننده کایبا قرار می گیرد، و ترتیب نوک زدن خانه های هاگوارتز یک شخصیت پردازی فوق العاده برای کایبا است. در مورد خود قطعه های قوس دار... آنها خوب هستند. تمام نمایش‌های Yu Gi Oh با یافتن راه‌هایی برای گره زدن هر گروه شیطانی که این هفته جهان را تهدید به نابودی می‌کند به بازی با ورق عنوان مبارزه می‌کنند. اژدهای سایه؟ سواران؟ احتمالا بهترین ها هستند و نمایش هرگز به بدی اسکندر کبیر و هیولاهای کپسولی نمایش اصلی نمی شود. اما هرگز به خصوص قانع کننده نیست. انیمیشن: واقعا ارزان است. همه نمایش های Yu-Gi-Oh هستند. این فرنچایز به خوبی به چرخه‌های تولید سریع و آسان کمک می‌کند، زیرا فقط در مورد شخصیت‌هایی است که در حال انجام یک بازی کارتی کودکانه هستند. متأسفانه، نمایش از کارگردانی ضعیف رنج می‌برد و باعث می‌شود دوئل‌ها با سرعت بدی همراه شوند و نشستن در آن کار سختی باشد. موضوعات: درگیر سرمایه داری بچه ها. نتیجه: GX یک تجارت اسباب‌بازی نسبتاً غیر توهین‌آمیز است، دقیقاً مانند بقیه فرنچایز. اما از آنجایی که فوراً جایگزین چیزی شد که از آنجا شروع کردم، این جایی بود که شروع به دیدن شکاف‌ها کردم. واکنش من به GX صرفاً بازتابی از پیری است. هیجانی که من با نسخه اصلی احساس می کردم قابل تکرار نبود و به دلیل تجربه من، شروع به دیدن تکرارهای ترانه ها کردم و شروع به درک ضرورت وجود نمایش کردم. به برند اصلی خدمت کرد، اما اکنون این هدف کاملاً قابل مشاهده بود، و برای من بسیار توخالی بود.