Slayers

Slayers نمایشی بر اساس مجموعه‌ای از کتاب‌ها درباره احساس بازی Dungeons & Dragons: 2nd Edition در حالی که در سطح 90 قرار دارید، Mage سیاه معتاد به Fireball را بازی می‌کند. اگر تجربه ای با کاربران جادویی در بازی های RPG رومیزی دارید، این باید برای فروش شما در آن کافی باشد. اگر نه، در اینجا چند کلمه دیگر برای فروش بهتر شما در آن وجود دارد. بسیار شبیه به Dirty Pair، بسیاری از بازی‌های آن شامل متاگیمینگ Black Mage، Lina Inverse است که در هنگام مبارزه با آدم‌های فانتزی مختلف به دلایلی خسارات زیادی وارد می‌کند - آنقدر که من احساس می‌کنم آن و جفت کثیف واقعاً به خوبی کار می‌کنند. ویژگی" را نشان می دهد، برای هر زمان که در حال و هوای انیمه های کمدی شگفت آور شوخ اما در کل پوچ دهه 90 هستید. کاراکترها همگی با وسترن فانتزی بازی می‌کنند به گونه‌ای که به‌طور ماسبق به نظر آشنا می‌آیند، بدون اینکه کهنه باشند، و در حالی که شما بیشتر این بازیگران رنگارنگ خندوانه را می‌بینید که درگیر فیلم‌های شرور هفته هستند، طرح کلی با سرعت عجیب و غریب در نهایت به درستی می‌رسد. قوس پایانی جذاب، با یک نتیجه‌گیری شگفت‌انگیز متفکرانه که به مسائلی رسیدگی می‌کند که انتظار نداشتم انیمه هرزنامه احمقانه Fireball با آن مقابله کند، به پایان رسید. این واقعیت که علیرغم فضای فانتزی کلاسیک آن، بسیاری از مکان‌ها و مصنوعات مخفی‌تر آن به نظر می‌رسد که مستقیماً از تونل‌های تاریک یک کشتی جنگی زنترادی خارج شده‌اند، جزئیاتی است که به من می‌گوید افرادی که روی این اقتباس کار می‌کنند احتمالاً چیزهای زیادی داشته‌اند. سرگرم کننده - که همیشه یک نکته مثبت در کتاب من است.

آن را دوست داشت! از بچگی بیشتر دوست داشتم! سرعت خوب، تعادل مناسب از لحظات جدی و احمقانه و گروه های متنوعی از شخصیت ها. من از لحظات جدی بیشتر لذت بردم، اما نمایش مدام راه‌هایی پیدا می‌کند تا به شما یادآوری کند که اول کمدی است. واقعاً از برخی از گگ ها، به خصوص جوک های آجری و برخی چیزهای شبیه به مونتی پایتون خوشم می آید. نمایش حتی در قسمت پایانی خودآگاه است و من از آن قدردانی می کنم. واضح است که لینا هر زمان که روی صفحه است نمایش را می دزدد (او شخصیت اصلی است و سریال نمی خواهد شما آن را فراموش کنید!)، اما به دیگران اجازه می دهد نفس بکشند. ما در کنار هیچ پیشینه ای برای او یا گوری و فقط یک پاراگراف برای بقیه نمی بینیم، اما هیچ کس به جز رزو احساس ساده یا تک بعدی نمی کند. جهنم، حتی سیلفی هم در نهایت به شخصیت دوست داشتنی تبدیل شد. اگرچه او خیلی دیر در برنامه ظاهر می شود! اما مرد، رضا چه ادگلوردی بود. اگر این را در دبیرستان می دیدم، او را بی پایان دوست می داشتم. او آنقدر عصبانی است که حتی در یک نقطه خون خود را می لیسد. این واقعیت که او توسط تاکهیتو کویاسو صداپیشگی می‌کند، واضح‌تر نشان می‌دهد که او آدم بدی است و در این میان یک آدم بدبین است. جای تعجب نیست که او بعداً صدای ادی (یا Zato-1، اگر ترجیح می دهید) و دیو را صدا می کند! هر چند به عنوان یک نمایش بسیار فرمولیک است. درست تا زمانی که وسط یک سری اپیزودهای پرکننده باشد تا اینکه شخصیت شرور اصلی آشکار شود. چیزی که باعث می‌شود در پایان کار کند این است که حتی پرکننده به هدف نهایی نزدیک‌تر می‌شود و در نهایت همه چیز بسته می‌شود. آن را دوست دارم زمانی که یک داستان احساس می کند کامل است. تقریباً تنها دلیلی که من اینقدر رتبه‌بندی نمی‌کنم این است که، همانطور که در ابتدا گفتم، کمی از سن من گذشته است. این یک انیمه خارق العاده برای معرفی یک فرد متوسط ​​یا یک نوجوان خردسال (مثل من!) است. شاید وقتی پیر شدم در این نوع طرز فکر تجدید نظر کنم و فقط به دوست داشتن چیزها برگردم. هاها چیزی که برای من جالب بود استفاده سخاوتمندانه از جلوه های صوتی DBZ بود. می‌خواهد تأثیری را که قبلاً در ژاپن داشت، مدتها قبل از ترک کشورش نشان دهد. فک کنم وقتشه که یه نگاه دقیق بهش بیاندازم... به قاتلان بعدی! من می خواهم بیشتر تماشا کنم!