One Room

من می گویم این انیمه مجموعه ای از احساسات است. نوآورانه ترین یا بهترین نیست، اما آنچه را که به دنبالش است انجام می دهد. در قالب POV ارائه می شود که عادت کردن به آن طول کشید. اساساً 3 داستان راحتی در یک سری ترکیب شده اند که همه چیز درباره عشق است. سرعت انیمه 3 رابطه و 4 اپیزود هر کدام با 4 دقیقه اجرا می شود، بنابراین در مجموع 16 دقیقه در هر داستان است، بنابراین با پیشرفت هایی که احساس می کنند عجله دارند و از بسیاری از نکات که اغلب باعث می شود عاشقانه در انیمه کار می کنند، کاملتر از همه نباشد. . با این حال بدانید که این یک رسانه آزمایشی است بنابراین می تواند از پولیش بیشتری استفاده کند. توصیه یک بار دیدن، حداقل یک تجربه است. آنچه از آن جمع آوری می شود فقط بستگی دارد، در بدترین حالت شما 48 دقیقه از زندگی خود را از دست داده اید.

One Room بسیار خنده دار می شود اگر فقط تماشای "به N.H.K خوش آمدید" را دنبال کند. صحنه ای وجود دارد که در آن تاتسوهیرو ساتو و کائورو یامازاکی در مورد اینکه بازی های گالژ واقعاً درباره چیست و روابط متفاوتی که در چنین بازی هایی مانند نوع دختر همسایه، نوع دوست دوران کودکی، نوع خواهر کوچک وجود دارد، صحبت می کنند. و غیره... و اینکه چگونه طراحی آن برای یک فانتزی از مخاطب جذاب است، به دست آوردن صمیمیت که اغلب در NEET یا hikikomori معمولی از بین می رود. One Room به آن دنیا بسیار مرتبط است. من معتقدم برای کسانی که واقعاً هوس تعامل زنانه بدون هیاهو، عمق، پیچیدگی انسانی دارند. وقتی کسی خیلی به خودش فکر نمی‌کند - داشتن دخترانی با نیت شیرین، ترسناک و تا حدی گیج‌کننده در مجاورت شما (که مفهوم اجتماعی «مرد تعقیب‌کننده را انجام می‌دهد» را حذف می‌کند، به خصوص اگر فردی اعتماد به نفس پایینی داشته باشد) می‌تواند یک سریال کوتاه باشد. برای چنین مردانی راحتی (یا زنانی که در این نوع کارها وجود دارند.) شخصاً، به عنوان دختری که آرزوی داستانی دارد که تمام تارهای وجودش را در احساسات و اندیشه تحت تأثیر قرار دهد، مطمئناً این انیمه برای من مناسب نیست. با این حال، به عنوان تمرینی برای یادگیری دیالوگ ژاپنی، رعایت سادگی برای زبان آسان است و حتی اگر داستان باعث ناراحتی یا بیزاری بیننده شود، به تمرین دنبال کردن زبان کمک می کند.