No Guns Life 2nd Season

No Guns Life یک انیمه دیوانه محصول سال 2019 است. خیلی بی‌نظیر بود. سری اول مانند یک کمیک استاندارد دهه 90 بود. تا جایی که تقریبا می توانست توسط راب لیفلد نوشته و کشیده شود. با این تفاوت که هنرمندان تا حدودی حس قابل قبولی از نسبت های انسانی دارند. این بار، دنباله آن از اواسط سال 2020 است. آیا بهتر از سری اول است؟ شاید. داستان: ما با یک حمله غیرمنتظره از سوی سازمان تروریستی Spitsbergen شروع می کنیم. چرا آنها نام گروه تروریستی خود را به نام یک منطقه دیدنی در نروژ به معنای "کوه های نوک تیز" گذاشته اند، من نمی دانم. در هر صورت، آنها به دنبال داده هایی هستند که Juuzou در پایان سری آخر به دست آورده است. و برای بدست آوردن آن، کریس و تتسورو را دستگیر می کنند. وقتی برادر مری به عنوان بخشی از گروه ظاهر می شود، همه چیز پیچیده تر می شود. این خیلی مشکلات سری اول را دارد. هنوز منطقی نیست که جوزو نتواند ماشه خود را بکشد. نویسنده می دانست که انسان ها می توانند به پشت گردن ما برسند، درست است؟ و من مجدداً تاکید می کنم که این یک مجوز نیست زیرا ما ماشه را می بینیم که توسط نوجوانان کشیده می شود. این سریال همچنان از مشکلات شدید سرعت رنج می برد و نقاط داستانی را به شدت و سریع به سمت شما می اندازد. مثل آن‌ها فکر می‌کنند که همه ما ADHD غیرقابل کنترلی داریم و نمی‌توانیم بی‌حرکت بنشینیم، در حالی که در مورد چیزی تعمیم می‌دهند یا نکات داستانی خود را مشخص می‌کنند. و می‌توانم بگویم، به‌عنوان یک فرد مبتلا به ADHD، ما در واقع می‌توانیم به نقشه‌ها توجه کنیم و لحظات آهسته و جوی را درک کنیم. من اعتبار این سریال را از یک جهت نسبت به اولی می دهم، پایان آن به طور قابل توجهی بهتر است. این یکی در واقع یک رویارویی بزرگ با دشمنی دارد که برای مدتی ساخته شده است. من همچنین برخی از فلاش بک ها و بینش هایی که در مورد شخصیت ها به ما می دهند را دوست دارم. آنها همچنین کمک می کنند تا کمی دنیا را زنده کند. شخصیت ها: شخصیت های اصلی نسبت به کلیشه های سری اول کمی بهبود یافته اند. جوزو، مری و تتسورو همگی از کهن الگوهای ملایم به کهن الگوهای ملایم با تغییرات جزئی فارغ التحصیل شدند. ما همچنین می‌توانیم مقدار کمی از انسانیت را از Pepper and Seven ببینیم، اگرچه سازمان Berühren هنوز به طرز کارتونی شیطانی است. و اسم احمقانه ای داره هنر: زیبایی‌شناسی «افراطی» دهه 90 برای سایبورگ‌ها با ویژگی‌های بصری عجیب و غریب برای شخصیت‌های به‌نظر انسان که ظاهری نامناسب دارند، بازگشته است. با این حال، این مجموعه همچنان دارای انیمیشن های روان و سکانس های اکشن مناسبی است. صدا: بازیگری همچنان قوی ترین عنصر سریال است. Numakura Manami، Suwabe Junichi، Yamashita Daiki، Minase Inori و Sanpei Yuuko همگی بازیگران قوی هستند. موسیقی هنوز خوبه، چیز خاصی نیست. هوی: هنوز هیچ کدام پیدا نشده است. زمینه های بهبود: 1. زیبایی شناسی دهه 90 برای طراحی شخصیت ها خوب نیست. آنها در دهه 90 خوب نبودند و مطمئناً سی سال بعد هم دوام نمی آورند. 2. شرکت شرور شما به برخی از ویژگی های بازخرید کننده نیاز دارد. بله، وجود یک شرکت قدرتمند با شیوه‌های سایه‌دار و طراحی‌های تیره در بالای صفحه، امری رایج در سایبرپانک است. اما معمول نیست که آنها اساساً سازمان تروریستی بی رحم COBRA باشند. با تمام ظرافت و ظرافت آن. 3. وقت خود را صرف کنید. یک داستان زمانی بهتر عمل می کند که لحظات آهسته ای برای ایجاد فضا داشته باشد و موضوعاتی که معرفی می شوند توسعه می یابند. این سریال فقط با پرتاب یک تن فرعی به سمت شما مشکل دارد، به سختی هیچ یک از آنها را توسعه می دهد و فقط با عجله پیشرفت می کند. این کار در ایجاد فتنه یا سرمایه گذاری خوب انجام نمی دهد. افکار نهایی: به اعتبار خود، No Guns Life 2 پیشرفت جزئی نسبت به نسخه اول دارد. برخی از شخصیت‌های اصلی وجود دارند که یک قدم بالاتر از کهن الگو بودن رفته‌اند و پایان در واقع تا حدودی رضایت‌بخش است. همانطور که گفته شد، هنوز هم همان مشکل کمیک استاندارد تصویر شما را دارد و من واقعاً آن را توصیه نمی کنم. مگر اینکه شما کسی باشید که فکر می کنید دهه 90 بهترین نوشتار و زیبایی بصری را برای کمیک داشت. امتیاز من 5/10 خواهد بود.

این فصل دوم واقعاً برخی از مسائل جدی را در مورد افراد پشت سایه روشن کرد. و چند واقعیت بسیار جالب اگرچه مدتی بود که فصل اول را تمام کرده بودم. بنابراین، قبل از شروع به تماشای این فصل دوم، مجبور شدم حافظه ام را تازه کنم. اگرچه، من هیچ اسپویلر یا چیزی که مربوط به این فصل خاص باشد را اعلام نمی کنم. اما، این را خواهم گفت، این یکی مواردی را برجسته کرد که من خودم بسیار کنجکاو بودم. این فقط نوک یخ بود، اما من عاشق اکشنی بودم که در اینجا رخ داد، برخی قسمت‌ها غم‌انگیز، جدی و خنده‌دار بودند. اما، در واقع، همه به خوبی کنار هم قرار گرفته اند، بنابراین همه چیز به نوعی منطقی است، در برخی دیگر، نه چندان زیاد و حداقل گیج کننده، خوب، حداقل برای من چند بخش اینجا و آنجا، در مورد این و آن، چون احساس می‌کردم جزئیات جزئی که به نظرم مهم هستند، کنار گذاشته شدند. اما، من فکر می‌کنم این چیزی است که باعث می‌شود انیمه‌ای مانند این باشد، تماشای آن بسیار هیجان‌انگیز است، زیرا تا زمانی که اتفاق نیفتد، نمی‌دانید قرار است چه اتفاقی بیفتد. من کاملا از این فصل لذت بردم و نمی توانم منتظر فصل بعدی باشم.