Kidou Senshi Gundam 00 Second Season

این نمایش خوب است انیمیشن، موسیقی و صداگذاری همگی خوب هستند. مشکل اصلی من با آن طرح است. قهرمانان داستان بسیار متوسط ​​هستند و رک و پوست کنده چندان باهوش نیستند. در واقع، نه تنها قهرمان‌های داستان، بلکه تقریباً همه افراد نمایش چند سلول مغزی را از دست داده‌اند. اگر دوست دارید احمق هایی را که سعی می کنند باهوش باشند تماشا کنید، این نمایش را توصیه می کنم. ساجی و لوئیز: لوئیز در جستجوی انتقام برای خانواده اش است. او وجود آسمانی را برای آن مقصر می داند. ساجی در چند قسمت اول متوجه می شود که تقصیر موجودات آسمانی نبوده و به جای اینکه به او بگویند، بقیه فصل را با "لویز" سپری می کنند. "ساجی؟" "لویز!" "ساجی!" و این میزان گفتگوی آنهاست. به جای اینکه آنها را با هم بودن روت کنم، متوجه می‌شوم که هر دوی آنها را ریشه‌یابی می‌کنم تا از نمایش خارج شوم و جلوی مسدود کردن صفحه نمایش را بگیرم. Meisters: این افراد خلبان زباله هستند و به عنوان شخصیت نیز خسته کننده هستند. اگر می‌خواستید آن‌ها برنده‌های حماسی باشند، پس از چند قسمت اول فصل 1 تماشای آن را متوقف کنید. زیرا بعد از آن یا می‌بازند یا با پوست دندان‌هایشان موفق می‌شوند. آنها همچنین به سادگی احمق هستند؟ ستسونا در اصل یک شمشیر پرتو غول پیکر دارد که می تواند برای مدت زمان محدودی روشن کند و یک هدف به اندازه سفینه فضایی دارد. به جای شلیک پرتو به سمت هدف، آن را بالای هدف شلیک می کند و سعی می کند آن را به سمت پایین بکشد تا آن را خرد کند، اما قبل از اینکه برش را تمام کند، آبش تمام می شود. چرا برای شروع به آن شلیک نکنید...؟ آدم های بد خیلی بهتر نیستند. در اواخر سری، آنها یاد می‌گیرند که لباس‌های متحرک تقریباً همتراز با لباس‌های آسمانی تولید کنند (آنها trans-am دارند)، به جای اینکه این ماشین‌ها را با شمشیر، تفنگ، به معنای واقعی کلمه هر چیزی مسلح کنند، از ارتش خود به عنوان موشک‌های جلال‌دار استفاده می‌کنند. کدام احمق مرده مغزی با آن نقشه آمد؟

بنابراین، اجازه دهید این انیمیشن را شروع کنیم. این بار خیلی درباره سیاست های جذابی نیست که جالب بودند زیرا با آنچه ما به آن عادت کرده ایم بسیار متفاوت بودند. این تمایز سری اول در این واقعیت نهفته است که سریال چیز جدیدی برای ارائه دارد، که به آن اجازه می دهد در بین دیگر نمایش های گاندام متمایز شود. با این حال، با اتفاقات فصل اخیر، جنبه های سیاسی، مشکلاتی که به نظر می رسد به راحتی کنار گذاشته شده اند، پشت سر هم قرار گرفته اند. با این حال، آیا این گرایش به سمت توسعه شخصیت ها برای از دست دادن رویدادهای هیجان انگیز جبران می کند؟ ممکن است درست باشد اما بستگی دارد. در حالی که من طرفدار قالب 25 قسمتی سریال گاندام هستم، باید بگویم که محدود بودن قسمت ها برای من یک نقطه ضعف بزرگ است. تقریباً همه شخصیت های اصلی بازگشته اند و خط داستانی به سرعت توسعه می یابد. با وجود اینکه مشکلات فصل قبل برطرف شده اما همچنان وجود دارد. سریال با داشتن چند کاراکتر عالی عمل می کند، اما محدودیت 25 قسمتی آن عمق لازم را به شخصیت هایی مانند آقای بوشیدو و علی الساچز که شایسته آنهاست، نمی دهد. این فصل نیز مانند پیش درآمد خود عجله دارد تا طرح خود را به پایان برساند و بینندگان را با احساسی که هنوز مورد نیاز است باقی می گذارد. با چند قسمت اضافی، من متقاعد شده ام که سریال می توانست به طور کامل توسعه یابد. از نظر بصری، هیچ چیز جدیدی از فصل اول وجود ندارد، به جز ایجاد تغییرات جزئی در ظاهر شخصیت ها برای مطابقت با پیری. طرح‌های Gundam تقریباً یکسان باقی می‌مانند، اما در قسمت‌های بعدی برخی از موارد جدید اضافه شده‌اند. کیفیت HD در واقع یک چیز عالی است، با این حال در جهت Dragon Ball Z با معرفی سیستم Trans-Am که یک لمس خاص Shounen را اضافه می کند، کمی بیش از حد می شود. صداگذاری در فصل دو یکسان است، در حالی که موسیقی متن ممکن است تفاوت هایی داشته باشد، اما همچنان می تواند فضای عمومی را حفظ کند. تم های پایانی و ابتدایی همان روح فصل اول را دارند، اما از برخی جنبه ها با آنها متفاوت هستند. اگر به خاطر توطئه‌های سیاسی فصل اول جذب شدید، ممکن است اینجا ناامید شوید. با این حال، فضای کلی به اندازه کافی جذاب است تا بینندگان را درگیر نگه دارد. من شخصاً این سریال را برخلاف SEED به عنوان گاندام اصلی قرن بیست و یکم می دانم. من مشتاق دیدن چیزهای بیشتری از این جهان هستم و به کاوش بیشتر در پتانسیل آن امیدوار هستم. هنوز سوالات بی پاسخی وجود دارد و افسانه گاندام مرا مجذوب خود کرده است. در اینجا امیدواریم در آینده نزدیک مطالب بیشتری ارائه شود.