Iya na Kao sare nagara Opantsu Misete Moraitai 2

آه بله، دوباره آمدیم... من فقط از تماشای یک برنامه عرق سرد و افسردگی حاد دارم. از همون اول فکر نمی کردم بتونن اوضاع رو بدتر کنن.. اما افسوس. اکنون می‌دانم که قطعاً من مخاطب این نمایش نیستم، زیرا اخلاقی دارم. نمی دانم دیگر چه بگویم سبک هنری در نمایش برای دو قسمت اول خوب بود، اما به همان اندازه که این نمایش انحطاط داشت، کیفیت آن نیز انحطاط داشت. صداگذاری و صداگذاری به طرز شگفت‌آوری برای نمایشی با این کیفیت خوب است، اما فکر می‌کنم کاری که مردم برای پول انجام نمی‌دهند. طرح و فرض این نمایش بدتر از خنده دار بد است که برای من یک چیز افراطی است. تنها دلیلی که برخی از قسمت‌ها قابل تماشا بودند این بود که زیرنویس‌ها هر بار که زنان بیچاره (به‌علاوه یکی از بچه‌های واقعی) چیزهایی مانند «فاله» می‌گفتند به فرانسوی تغییر می‌کردند. اما علاوه بر آن، هیچ لذتی از این موضوع پیدا نکردم. به هر حال، در طول نمایش ما می‌بینیم که یک پسر (امیدوارم) برای لذت کوتاه‌مدت خودش، تمام رابطه‌اش را با هر زن در زندگی‌اش خراب می‌کند، که تماشای آن بسیار غم‌انگیز است. من تمام تلاشم را کردم که یک نقد بنویسم، بیشتر فقط آرزو می‌کنم از اول این را تماشا نمی‌کردم. اگر بتوانم به آن ستاره صفر یا حتی کمتر از آن بدهم، قطعا این کار را می‌کردم.

نیازی به صحبت در مورد جنبه های بصری یا صوتی انیمه احساس نمی کنم زیرا اگر به این اثر هنری باشکوه فکر کنید در مورد چنین چیزهای ساده ای بیایید، واقعاً کل موضوع را از دست داده اید، این انیمه در مورد روش های مختلف تفکر است. و با درک این توپ آبی که ما به آن زمین می گوییم، من 2 سنت خود را در این مورد می دهم زیرا این قطعه واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داده است که نمی توانم توضیح دهم. داستان، اکنون می توانم جان تراولتا را به وضوح درک کنم. من شخصاً معتقدم که هدف اصلی این انیمه این است که خدا را به شما لعنت کند، زیرا تمام کاری که این شخصیت ها انجام می دهند این است که بزرگترین مخلوق خدا را لکه دار کنند، با فریب، دستکاری اما هرگز دروغ نمی گویند، زیرا این بزرگترین گناه است، و این ممکن است یک دسترسی باشد. من فقط می توانم فرض کنم که آنها می خواهند یک نبرد منصفانه با خدا داشته باشند. این اثر هنری به ما یادآوری می کند که هرگز یک کتاب را از روی جلد آن قضاوت نکنیم زیرا همه خانم های انیمه همیشه فرض می کنند که قهرمان داستان او را فانتزی عاشقانه خود می دانند، اما آنها در نهایت ناتوان از درک این موضوع است که او فقط یک انسان است و به خاطر تلاش برای مسیر خود به دور از قضاوت مقصر نیست، همچنین ایده نابغه عدم گفتگوی قهرمانان داستان نفس تازه ای است زیرا نویسنده آشکارا می خواست که ما جای خالی را پر کنیم. دیالوگ‌هایی با دیدگاه زندگی خودمان. به نظر می‌رسد قهرمان‌های داستان جان خود را فدا می‌کنند، همیشه با این وزن از رفتار با هر زن با نهایت احترام و مهربانی زندگی می‌کنند، نمای عمومی بی‌عیب آن‌ها فساد خصوصی را پوشانده است، آنها پوسته‌ای از خود می‌شوند، جان خود را به خطر می‌اندازند. از لعنت ابدی و فرضاً تمام خاطرات دیگر را از ذهنشان پاک کنند، همه برای یک نگاه اجمالی به خداوند. می‌توانید ببینید که در هر قسمت، شخصیت‌های مرد از قبل در دروازه‌ی قلب زن هستند، اما امکان یک رابطه تقریباً تضمین‌شده را فدای یک ارضای سریع می‌کنند، و اگر چه من هنوز نتوانسته‌ام، در این وجود سرنوشت‌ساز خود چنین شخصیت‌هایی را درک کنم. رفتاری که من حداقل می توانم به آن احترام بگذارم، زیرا به قول معروف سقراط "بیایید امروزمان را فدا کنیم تا فرزندانمان فردای بهتری داشته باشند". من اعتراف می کنم که هرگز به درک معنای واقعی این اپوس بزرگ نخواهم رسید، اما شب ها می توانم به راحتی بخوابم چون می دانم شاهد چیزی زیبا هستم، شورت زنانه با چهره ای منزجر.