Hangyakusei Million Arthur

شما یک Excalibur دریافت می کنید! و شما یک Excalibur دریافت می کنید! همه یک اکسکالیبور می گیرند!!!!! خلاصه داستان: زمانی در آینده، میلیون‌ها اکسکالیبور از هوای ظاهراً رقیق ظاهر می‌شوند و تعادل فضا و زمان را تهدید می‌کنند (به نحوی) بنابراین بریتانیا 6 آرتور واقعی را به‌موقع پس می‌فرستد تا این 1000000 اکسکالیبور را قبل از اینکه بتوانند ارائه کنند نابود کند. خطری برای آینده Hangyakusei Million Arthur آنقدر ساده است که نمی توانم به آن امتیاز بیشتری بدهم. من صادقانه حتی با دادن چیزی به اندازه 5 به آن مشکل داشتم، اما در واقعیت حتی بد نیست، فقط بسیار متوسط ​​است. شخصیت ها، در حالی که در حقوق خود به نوعی منحصر به فرد هستند، همه به شدت فراموش شدنی و کلیشه ای هستند تا جایی که من نمی توانم هیچ یک از آنها را به عنوان یک شخصیت مورد علاقه برای کسی کاملاً طنین انداز ببینم. مقیاس قدرت از هر قسمت بسیار گیج کننده است، جایی که در قسمت اول، تیم 6 نفره به راحتی 10000 وییلدر اکسکالیبور را سلاخی می کنند، اما بعد از آن هر قسمت فراتر از آن، آنها با حذف یکی در یک زمان مبارزه می کنند. من درک می کنم که در دنیایی مانند این، بین افرادی که به درستی با سلاح های خود آموزش دیده اند و افرادی که فقط آن را به رخ می کشند، تفاوت وجود دارد، و همچنین نمی توانند از هر 1,000,000 صاحب سبک، شخصیتی مفید و ولخرجی بسازند. اما در کل این تماشای خسته کننده به نظر می رسید. سرعت هر قسمت نیز به شدت کاهش می یابد، برخی از قسمت ها هستند که در آن مبارزه با آرتور کل قسمت را می گیرد و برخی که مبارزه در 4 ثانیه یا یک حمله تمام می شود. احساس می کنم چیزی از من دزدیده می شود که می تواند بسیار جالب تر باشد. این فقط در بسیاری از مکان‌ها خراب شد که در واقع نمی‌توانستم آن را بگیرم یا با چیزی که در جریان است ارتباط برقرار کنم. کلیشه های زیادی وجود دارد که به روشی منحصر به فرد و سرگرم کننده انجام نمی شوند. Tsundere، شخصیت‌های منحرف، Isekai، Action، همه این‌ها به گونه‌ای انجام می‌شوند که هیچ تنوعی به تجربه تماشا اضافه نمی‌کند. هنر: 5/10 انیمیشن: 4/10 قطعه: 4/10 شخصیت ها: 3/10 صداپیشگی: 6/10

توصیه: یک کمدی اکشن بسیار سرگرم کننده. نوع طنز آن قرار نیست برای همه کار کند، اما به نظر من شخصاً خنده دار بود. به راحتی یکی از بهترین اقتباس های گاچایی است که تا به حال دیده ام. بررسی هر دو فصل را پوشش می دهد. نکات مثبت: + واقعا خنده دار است. فروش این بدون توضیح جوک ها سخت است، که هرگز خنده دار نیست، اما به نظر من از هر نظر خنده دار و کاملا مضحک بود. قسمت‌ها اغلب درباره مبارزه با آرتور است که مثلاً یک تفنگ تک تیرانداز دارد که مردم را به تربچه تبدیل می‌کند، یا زنی که دشمنانش را با یک قلم موی غول‌پیکر شرمنده می‌کند که هنر طرفداران BL از آنها ایجاد می‌کند. این بسیار خلاقانه است و قسمت‌ها هرگز خسته‌کننده نمی‌شوند. حتی اگر آنها نسبتاً فرمولی هستند زیرا ایده های عجیب و غریب زیادی در اطراف وجود دارد. + شخصیت های سرگرم کننده. هر قسمت تمایل دارد 2 یا 3 شخصیت از 6 شخصیت اصلی (به همراه پری هایشان) را کنار هم بگذارد و فقط به آنها اجازه دهد تا خودشان بروند و به روش های خنده دار از یکدیگر بپرند. همه لحظات خود را دریافت می کنند، اما موارد مورد علاقه شخصی من Tekken بودند، Gym Bro احمق که همه چیز را مشت می کند، و Dancho، کاپیتان احمق که هیچکس به او احترام نمی گذارد. همه در این نمایش حداقل کمی احمق هستند و این بخشی از چیزی است که آن را بسیار سرگرم کننده می کند. + به طرز شگفت انگیزی برای اقتباس گاچا انیمیشن خوبی است. این کامل نیست و درزها در برخی مواقع شروع به نشان دادن می کنند، به خصوص در اواخر فصل 2، اما صحنه های اکشن بسیار جالب و هیجان انگیز هستند. آنها به خوبی از جلوه ها استفاده کردند تا چیزها را واقعاً برجسته کنند و میانبرهای CGI کمی وجود دارد که من متوجه شدم. + صداگذاری قوی. این تقریباً یک ترکیب تمام ستاره است، و حتی پری ها با استعداد VA انباشته شده اند. + طنز تحقیرآمیز/طنز خنده دار است. گاهی اوقات اگر یک سریال بیش از حد متا باشد، می تواند واقعا آزاردهنده باشد، اما میلیون آرتور تعادل درستی را ایجاد می کند. هر چند وقت یکبار، وقتی شخصیتی که قصد فراموشی دارد و گفتن «خیلی گیج‌کننده است» را می‌بینید، زمانی که می‌خواهند فرضیه سریال را برای او توضیح دهند، یا کسی که به معرفی یک شخصیت جدید با «۱۲ نفر» واکنش نشان می‌دهد، می‌شوید. در حال حاضر بیش از حد است، و فقط به اندازه کافی ظریف است که به روش صحیح ضربه می زند. موارد منفی: - اگر بگوییم جهان سازی بد است به اشتباه به معنای این است که اصلاً تلاشی صورت گرفته است. صحنه ظاهراً بریتانیای قرون وسطایی است، اما در واقعیت هر جهنمی است که آنها می‌خواهند باشد، و حتی هرگز تلاشی برای توجیه آن نخواهند کرد. چرا دوربین های امنیتی کاربردی در بریتانیای قرون وسطی وجود دارد؟ یا چشمه های آب گرم به سبک ژاپنی؟ چرا تیم فوتبال بریتانیای جنوبی منحصراً از افرادی با نام های ژاپنی تشکیل شده است؟ چرا دعواهای لعنتی با تفنگ لیزری در یک محیط فانتزی وجود دارد؟ پاسخ به همه این سوالات این است که "فقط با آن بروید". اگر از آن دسته افرادی هستید که حفره های داستانی شما را آزار می دهد، این سریال شما را به سمت جنون می کشاند. - این نوع عدم توجه به جزئیات در همه موارد اعمال می شود. عناصر داستانی مانند "مهاجمین" به گونه ای معرفی می شوند که انگار قرار است بخش اصلی داستان باشند، و سپس بلافاصله حذف شدند و هرگز توضیح داده نشدند. گروه رقیب Arthur Hunter، Hebrides، به‌طور تصادفی معرفی می‌شوند و بعد از آن هیچ‌وقت کاری انجام نمی‌دهند، جز ساختن گاه به گاه. واقعا هیچ دلیلی برای وجود آنها وجود ندارد. کل طرح و برنامه ریزی این سریال در کل بسیار شلخته است. در پایان، این یک انتقاد نسبتاً ملایم است، اما از آنجایی که خود سریال واقعاً به داستان اهمیتی نمی‌دهد و آن را منحصراً به عنوان نقطه شروعی برای اپیزودهای خفن شرور هفته در نظر می‌گیرد. - 12 شخصیت اصلی وجود دارد (هر یک از 6 قهرمان اصلی پری خود را دارند) و نمایش شما را مستقیماً با همه آنها به اعماق پایان می اندازد، دوباره بدون هیچ توضیحی در مورد چیزی. در نهایت با همه آنها به خوبی آشنا می‌شوید، و بسیار نادر است که هر 12 نفر در یک قسمت حضور داشته باشند (آنها معمولا راهی برای کنار گذاشتن همه شخصیت‌ها به جز 4-6 شخصیت پیدا می‌کنند)، اما در ابتدا ممکن است کمی سخت باشد. - دانچو گاهی اوقات می تواند کمی خیلی عجیب و غریب باشد و نمایش احتمالاً سزاوار برچسب ecchi برای بداخلاقی های او است. قرار دادن منحرف نمایش به عنوان شخصیت اصلی و رهبر گروه، به نوعی تصمیم مشکوک است.