Dragon Ball Z Movie 05: Tobikkiri no Saikyou tai Saikyou

این فیلم ایده خوبی دارد، اما مشکل در نحوه اجرای آن ایده در فیلم است. کولر طراحی بسیار باحال و شخصیتی خوش ساخت دارد که توسط اسکادران زرهی همراهی می شود و یکی از اعضا به نام سالزا شبیه ویس است. این اسکادران طراحی های ساده ای دارد و به غیر از سالزا که می تواند مبارزات خوبی با رزمندگان داشته باشد. شخصیت کولر کاملاً با او مطابقت دارد، زیرا او بی رحم، سرد است و حتی به مرگ برادرش اهمیتی نمی دهد و اولویت را برای بازگرداندن آبروی خانواده قرار می دهد. او در حال حاضر در فرم چهارم خود است و از فرم های اضافی برای محدود کردن قدرت خود در مقایسه با برادرش فریزا استفاده نمی کند. صحنه ای که سالزا به گوکو مشت می زند و گوکو هیچ احساسی نمی کند و با مشت به عقب می زند، مقدمه خوبی برای مبارزه نهایی و مورد انتظار است. پس از مدتی مبارزه با کولر، سرانجام کولر به فرم نهایی خود تبدیل می شود که خوش ساخت و باحال است و شبیه یک ماشین جنگی است. و مشکل اینجاست: گوکو با وجود داشتن سوپر سایان (SSJ)، از کایوکن در برابر کولر استفاده می‌کند که با گوکو زمین را جارو می‌کند. گوکو در انتها فقط از SSJ استفاده می کند و پس از چند مشت و یک Kamehameha به سمت توپ پاور کولر، شرور به راحتی شکست می خورد و به فضا فرستاده می شود. اگر از SSJ در طول مبارزه استفاده می شد، این فیلم هزاران بار بهتر می شد و نبردی وحشیانه بین کولر و گوکو ایجاد می کرد، مشابه آنچه در Namek رخ داد. استفاده از کایوکن علیه یک دشمن قدرتمند در زمانی که SSJ در دسترس بود برای قهرمان و سازندگان فیلم مزخرف است، مخصوصاً با توجه به این که کایوکن حتی در برابر فریزا در فرم چهارم خود دوام نیاورد و به اثرات منفی آن اشاره نکنیم. انیمیشن همان است و موسیقی پایانی خوب است. تخریب مناظر بسیار خوب انجام شده است. شرم آور است که همه اینها به خوبی اجرا نشده است.

در حالی که برخی به درستی از این سفر به عنوان تکرار ضرب‌های داستانی بزرگ حماسه فریزا انتقاد کرده‌اند، Cooler's Revenge افزوده لذت‌بخشی به دنیای DBZ است نه به این دلیل که چرخ را از نظر ساختار داستان دوباره اختراع می‌کند (ساختار داستان بسیار مشتق شده است، اما این Dragon Ball است، همیشه بوده است)، اما به این دلیل که جنبشی، سرگرم کننده است، و جذابیت DBZ را به یک زمان کوتاه 50 دقیقه ای تبدیل می کند. لازم به ذکر است که من عمدتاً نسخه دوبله انگلیسی این فیلم را که توسط Funimation در سال 2003 منتشر شد مرور می کنم. سال 2003 سالی بود که من واقعاً وارد DragonBall شدم و این داستان یکی از دلایل آن بود ، بنابراین نمی توانم در این مورد بی طرف باشم. به هر طریقی در مورد این بررسی اما باز هم، هیچ یک از ما واقعاً عینی نیستیم و هیچ راهی برای جدا کردن تجربیات فردی ذهنی‌ام وجود ندارد. اما من این را سرگرم کننده یافتم و دلیل آن را به شما می گویم. من در واقع موسیقی راک موجود در برخی از فیلم های DBZ مانند Lord Slug، اولین فیلم Broly و این را دوست دارم. من از قضا آن را دوست دارم، انرژی‌بخش است و صحنه‌های مبارزه را هیجان‌انگیزتر می‌کند، حتی اگر خارج از محل باشد و در برخی موارد حواس‌تان را پرت کند. بدی ها خیلی بیشتر از خوبی هاست. و من موسیقی اصلی ژاپنی را هم دوست دارم، اما اضافه شدن موسیقی راک به آن توهین آمیز نمی دانم، به نظرم باحال است. خود کولر به معنای واقعی کلمه یک نسخه باحالتر از فریزا است به گونه ای که برادران بزرگتر از خواهر و برادرهای کوچکترشان سردتر به نظر می رسند. از طریق نمایش زمان بسیار محدود، ما به اندازه کافی در مورد کولر یاد می گیریم تا جایی که او به طور مشخص از فریزا مشخص می شود. او از فریزا کارآمدتر است. او نسبت به فریزا که به ضرر او تفویض اختیار می کند، در کارهایش فعال تر است. او نسبت به دژخیمانش کمتر شرور است. او در نحوه مبارزه وحشیانه تر است و مانند فریزا با دشمنان خود بازی نمی کند. و با این حال، ناامنی بر او حکمرانی می‌کند و از ترس باقی‌مانده دائماً خود را با فریزا مقایسه می‌کند، زیرا فریزا برای مدت طولانی قوی‌تر از او بود. کولر همچنین بر اساس حس پیچیده "رمز جنگجو" عمل می کند و احساس می کند که باید از روی تعهد از گوکو انتقام بگیرد، حتی اگر او هیچ عشقی به فریزا ندارد. کولر شخصیت باحالی است، او همینطور است. دگرگونی SSJ گوکو جاذبه های بسیار زیادی دارد. او تنها زمانی به آن متوسل می‌شود که واقعاً به محدودیت‌هایش فشار بیاورد، و خود صحنه تحول هم در نسخه ژاپنی و هم در دوبله انگلیسی که از آهنگ دفتونز، «تغییر در خانه مگس‌ها» برای تأثیرگذاری عالی استفاده می‌کند، امتیاز بسیار خوبی دارد. . شخصیت گوکو به خوبی نوشته شده است، و روشی که او از خود مهربان و احمق معمولی خود به فرشته انتقام‌جوی سوپر ساییان تبدیل می‌شود، کاملاً بد است. هنگامی که او ابرنواختر را عقب می راند، لحظه بسیار خوبی است، زیرا کولر باعث می شود SSJ Goku واقعاً عمیق باشد، این باعث می شود هر دو قوی به نظر برسند. به طور کلی مبارزه با وجود کوتاه بودن واقعاً خوب انجام می شود. خدا را شکر که بالاخره از پایان دادن به هر دعوا با بمب روح نجات پیدا کردند، در این فیلم ها از آن به جهنم استفاده کردند. پیکولو در فیلم درخشش زیادی پیدا می کند زیرا نبوغ و بی رحمی خود را در برابر سرسپردگان کولر نشان می دهد. او به دلیل هوش و قدرت خام خود به همان اندازه بر آنها غالب می شود. این فیلم این جنبه از شخصیت پیکولو را بهتر از هر نمونه دیگری در مجموعه توپ اژدها، حتی مانگای اصلی، نشان می دهد. تنها شکایت واقعی من این است که گوهان و کریلین واقعاً کاری برای انجام دادن ندارند. کریلین در این فیلم آنقدر بد می شود که حتی نمی تواند لوبیاها را بردارد. همچنین آن اژدها، ایکاروس، من را عصبانی می کند. نمی دونم چرا، این خیلی زائده. چرا حتی ایکاروس را به قوس های پرکننده اضافه کردند...من متوجه نشدم. به هر حال این فیلم سرگرم کننده است و اگر Dragon Ball را دوست دارید ارزش وقت گذاشتن را دارد.