Chitose-kun wa Ramune Bin no Naka

آیا تا به حال یک انیمه رامکام مدرسه حرم را با یک MC بازنده مرده و بداخلاق تماشا کرده‌اید که به نظر می‌رسد به Radiohead گوش می‌دهد و قسمت "من یک خزنده هستم، من یک عجیب و غریب هستم" را در حلقه 24/7 قرار داده است؟ در محاصره دختران زیبایی که قطعاً او را دوست دارند، اما او همچنان مانند یک پدر آسیای جنوب شرقی با پنج فرزند و حقوق کمتر از حداقل دستمزد منطقه ای رفتار می کند؟ و همه آنها طوری صحبت می کنند که انگار کسی یک اصطلاحنامه را به گلویشان انداخته است؟ من با کی شوخی می کنم، البته شما دارید. Chitose Saku، پسر خوشتیپ محلی، خوب با دخترها، پرحرف، نه اوتاکو، وارد شوید و به نظر می رسد که او هر روز صبح قبل از مدرسه، «حالا من را متوقف نکن» بازی می کند. این MC شماست: توپ درخشانی از انرژی که به همه می تابد، حتی به افرادی که حوصله آفتاب ندارند. کاملاً برعکس همه چیزهایی است که قبلاً ذکر کردم، اما او هنوز هم به نظر می رسد که کسی یک اصطلاحنامه را در گلویش فرو کرده است، زیرا لعنتی، او اینقدر شاعرانه نیست. برخی از مردم او را دوست دارند، برخی از مردم از او متنفرند، هم بینندگان و هم از شخصیت های انیمه. حتی خودش هم به آن اذعان دارد. من شخصاً با او درگیر هستم. واضح است که نشان داده شده است که او فردی بسیار دلسوز است که واقعاً می‌خواهد به دیگران کمک کند، اما گاهی اوقات وقتی سعی کردم برای اولین بار با دوست ثروتمند چینی‌ام ترکیب شوم، مثل من رفتار می‌کند، و منظورم این است که به بدترین شکل ممکن. نویسنده گاهی اوقات خیلی سخت می‌گیرد، و در نهایت باعث می‌شود که او نفرت‌انگیز، بیش از حد خوش‌بین، فضول‌گرا و به جرأت می‌توانم بگویم خجالت‌آور به نظر برسد. اما من فکر می کنم این بخشی از جذابیت است. او اصلاً گری استو نیست، این را در نظر داشته باشید. ممکن است بپرسید در مورد شخصیت های دیگر چطور؟ خوب، واقعاً مهم نیست، حتی قهرمانان. اگر تعداد انگشت شماری رامکام را تماشا کرده باشید، احتمالاً به طور تصادفی با شخصیت هایی مشابه آنها برخورد کرده اید، شاید حتی نسخه های 1:1. تفاوت در اینجا، و چیزی که آن را متمایز می کند، این است که چگونه MC ما با همه چیزهایی که یک قهرمان معمولی رامکام فقط در میانه یا نزدیک به پایان داستان خود به دست می آورد، شروع می کند. اما هی، هنوز هم یک رامکام حرمسرا است، پس البته، آنها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که جذاب و «قابل تحمل» (؟) باشند. انیمیشن عالی است، احساس استودیویی است. آنها چیزهای خود را می دانند. OST بانگ کامل. هیچ ردی از مغز من وجود ندارد. هر بار صاف پایین می آید. هر دو سیلی OP و ED، به خصوص ED، جذاب هستند. همچنین، نکته جانبی: به نظر می رسد نویسنده واقعاً زادگاه خود، فوکوی را دوست دارد، چیزی که من هرگز نمی توانم در مورد زادگاه خود بگویم. واضح است که آنها سعی می کنند بگویند، "هی نگاه کن، شهر زادگاه من راد زیبایی است، چرا گاهی اوقات به آن سر نمیزنی؟" و نمی‌دانم برای همه یکسان است یا نه، اما در پلتفرم استریم من، بخش 15 دقیقه‌ای از seiyuu را دریافت کردیم که در قسمت اول پارکی در فوکوی را تبلیغ می‌کرد. بنابراین در کل؟ یک ساعت سرگرم کننده اما اگر اپیزود اول شما را پرت می‌کند و MC شما را عصبانی می‌کند، پیشنهاد می‌کنم آن را رها کنید، زیرا تا مدتی به همین شکل باقی می‌ماند.