Cheat Kusushi no Slow Life: Isekai ni Tsukurou Drugstore

با زیرنویس تماشا کرد منبع مطلب: داروخانه خوانده نشده در دنیایی دیگر: زندگی آهسته یک داروساز متقلب یک فانتزی سطحی است. این یک تلاش خام برای پنهان کردن یک فانتزی معمولی زیر پرچم isekai است تا بینندگانی را به خود جلب کند. ارجاعات زودگذر جهان و زندگی قبلی ام سی، دلخراش و غیر هیجان انگیز است. طرح هیچ چیز منحصر به فردی برای ارائه ندارد، چیزی که این عنوان را برای خود پایه و اساس قرار دهد. شخصیت اصلی و تکراری در طول سریال پیشرفت بسیار کمی دارند یا اصلاً پیشرفت نمی کنند، در حالی که شخصیت های فرعی از این نظر بهتر هستند. یکی از موضوعاتی که در کل دوازده اپیزود اجرا می‌شود، تغییر رفتار شخصیت‌های نفرت‌انگیز مختلف است که به لطف خرد زمینی MC تناسخ یافته است، که پس از چند قسمت احساس می‌کند بیش از حد مورد استفاده قرار گرفته است. تعامل MC با دنیای isekai نیز وجود ندارد. بسیاری از مطالب غیرقابل توضیح در طرح، که ممکن است بیننده را معلق بگذارد. سبک انیمیشن هم قابل ستایش نیست. هر فریم ملایم به نظر می رسد، فاقد عمق است، و رنگ ها به جان بخشیدن به صحنه و شخصیت ها کمکی نمی کنند. انیمیشن‌های شخصیت‌ها فاقد تنوع بیان هستند، که بیشتر علاقه را از اتفاقات طرح دور می‌کند. به نظر می رسد محدودیت برای این موضوع بودجه نبوده، بلکه بیشتر ناشی از عدم علاقه سازندگان بوده است. به طور کلی، به نظر می رسد که این یک عنوان پرکننده یا چیزی است که جوان ترین افراد جمعیتی شونن را هدف قرار داده است. همانطور که، این به تنهایی می تواند دلیلی برای سازش در مورد هر عنصری باشد که به یک انیمیشن کمک می کند و تشکیل می دهد. آیا این انیمه سزاوار امتحان است؟ مطمئناً، اگر 09 تا 13 سال سن دارید، یا اگر بزرگ‌تر هستید، اما می‌توانید با دیدگاه جوان‌ترین خود تماشا کنید. تنها بار دیگری که پیشنهاد می‌کنم به این انیمه فرصت داده شود این است که هیچ چیز دیگری برای تماشا کردن ندارید و از خیال‌پردازی تیره و تار برای حفظ داروی انیمه مورد نیاز برای ادامه زندگی ناراحت نمی‌شوید. غیرقابل تماشا نیست، اما در انتهای لیست اولویت باقی می ماند.

tl;dr: یک ایسکای ساده و فوق‌العاده ساده با کمدی قوی و متنوع به اندازه‌ای که آن را تبدیل به یک ساعت بسیار سرگرم‌کننده می‌کند. این انیمه یک isekai دیگر با یک قهرمان قدرتمند است. کمی نادر است که چنین انیمه‌هایی با قهرمانی که زندگی کندی را تجربه می‌کند، آرام باشد، اگرچه این هنوز برای بدیع کردن آن کافی نیست. عنوان انگلیسی از کلمه داروساز استفاده می‌کند، بنابراین من انتظار داشتم که قهرمان داستان یک داروساز در دنیای ما باشد و سپس از آن دانش در دنیایی دیگر استفاده کند، و در این فرآیند دانش دارویی واقعی را نیز به بیننده آموزش دهد. این انیمیشن چیزی شبیه به آن نیست، اگرچه ظاهراً چنین انیمه ای وجود دارد (Isekai Yakkyoku). بر اساس برخی تحقیقات سریع، ترجمه انگلیسی کوسوشی (薬師) به داروساز در عنوان دقیقاً تفاوت ظریف این اصطلاح را نشان نمی دهد. مطمئناً نادرست نیست، به خصوص با توجه به اینکه چگونه «فروشگاه دارو» در عنوان آن وجود دارد، اما به نظر نمی‌رسد که دقیقاً به معنای دقیق کلمه «فروشگاه دارو» باشد. به نظر نمی رسد کوسوشی واقعاً اصطلاحی باشد که برای داروسازان مدرن استفاده می شود. از نظر تاریخی برای افرادی که شبیه داروسازان بودند استفاده می شد، اگرچه من فکر می کنم داروسازی ممکن است اصطلاح بهتری باشد. با این حال، من فکر می کنم استفاده در عنوان این انیمه بیشتر به نحوه استفاده از کوسوشی به عنوان یک کلاس در بازی های RPG برمی گردد که تا آنجا که من می توانم بگویم از Final Fantasy V سرچشمه می گیرد. ترجمه انگلیسی کلاس در فاینال فانتزی شیمیدان بود، که به نظر من ممکن است عنوان بهتری باشد، اگرچه استفاده از آن نیز مسائل ظریف خود را دارد. اما من پرت می شوم. نکته بزرگ‌تری که گفتم این است که این انیمه هیچ ربطی به فارماکولوژی ندارد. قهرمان داستان، Reiji، انواع و اقسام مواد را می سازد و نه فقط دارو. و او این کار را ظاهراً از طریق جادو انجام می دهد. او هنوز باید مواد لازم را جمع آوری کند، اما به طرز جادویی می داند که به چه موادی نیاز دارد. و او هنوز باید آنها را ترکیب کند، اما روند واقعی انجام این کار بیشتر شبیه یک آیین است تا یک علم، زیرا او تقریباً همان کار را بدون توجه به اینکه چه چیزی درست می کند انجام می دهد و به نظر می رسد که مواد تشکیل دهنده به طور جادویی به آنچه او می خواهد تبدیل می شوند. در طول انیمه او را یک کیمیاگر می نامند که به او اعتراض می کند، اما صادقانه بگویم که من احساس می کنم این بهترین واژه برای توصیف اوست. توانایی های او واقعاً به اندازه توانایی های جادویی عمقی ندارند. آنها فقط کار می کنند و تمام. این انیمه نیز به طور شگفت انگیزی درست در میانه کارها شروع می شود، که برای یک isekai واقعاً عجیب است زیرا تمام هدف استفاده از مکانیک isekai این است که معرفی چیزها به بیننده آسان تر است. ریجی شروع به داشتن یک داروخانه می کند، یک دختر گرگینه به نام نوئلا و یک دختر روح به نام مینا را به عنوان دستیار دارد و تازه شروع به ساختن چیزهایی مانند معجون برای مقابله با مشکلات مردم می کند. در ابتدا هیچ توضیحی در مورد چگونگی رسیدن او به آنجا وجود ندارد. تنها دلیلی که حتی می دانید isekai است این است که isekai در عنوان است. در طول انیمه، نکات مهمی را مطرح می کند که تا حدودی همه چیز را توضیح می دهد، اما حتی در آن زمان نه به طور کامل. و توضیحات هم واقعاً عالی نیستند. بنابراین، عنصر isekai نیز مهم نیست. پس نکته برجسته این انیمه چیست؟ می‌توانم بگویم که شخصیت‌ها چقدر ساده به نظر می‌رسند. من فکر می‌کنم که می‌توان آن‌ها را یک بعدی دید، اما در زمینه این انیمیشن و نحوه استفاده آن از بازیگران، تک بعدی بودن آن‌ها بسیار جذاب است. ریجی یک مرد فوق‌العاده عادی است که از نظر شخصیتی هیچ چیز خاصی در مورد او ندارد، اما شرایط اطراف او باعث می‌شود که او یک فرد بسیار خوب باشد که تماشای آن بسیار راحت است. نوئلا بسیار ساده لوح و بی گناه است اما فوق العاده پرانرژی و شاد است. مینا واقعاً خوب است، اما تخیل بیش از حد فعالی دارد که گاهی اوقات به مسیرهای عجیب و غریب می رود، که منجر به ایجاد پویایی سرگرم کننده با نوئلا می شود. بقیه بازیگران به همان اندازه ساده هستند، اما به شیوه ای مشابه جذاب هستند. کمدی هم خیلی عالیه هر قسمت از چند قسمت کوچک تشکیل شده است بنابراین بسیار سریع حرکت می کند. همچنین شخصیت‌های زیادی دارد و ریجی چیزهای زیادی خلق می‌کند، بنابراین در ترکیب، تنوع خوبی نیز برای آن وجود دارد. همیشه اتفاق جدیدی وجود دارد، حتی اگر به‌طور باورنکردنی بی‌اهمیت باشد، چیزها را جالب نگه می‌دارد. و در کنار این که بازیگران بسیار دوست‌داشتنی هستند و به طور کلی جهان آنقدر شاد است، تماشای این که چگونه همه چیز در جریان است، حتی بدون هیچ گونه پیشرفتی، می‌تواند بسیار سرگرم کننده باشد. در کل از ابتدا تا انتها یک انیمه واقعاً راحت است. تلاش هایی برای داشتن محتوای بیشتر و جدی گرفتن مسائل وجود دارد. بسیاری از مسائل جدی وجود دارد که به راحتی توسط Reiji فقط چیزی حل می شود، اما این چیزی نیست که من در مورد آن صحبت می کنم. منظور من بیشتر شبیه تلاش برای عمق بخشیدن به چیزهایی است که به نظر می رسد مانند تفسیر اجتماعی در مورد دنیای ما یا موضوعاتی باشد، مانند احساس گناهی که یک فرد احساس می کند که همیشه باید به دلیل بیماری از آنها مراقبت شود. اینها به هیچ وجه به اندازه ای که باید موثر باشند، رسیدگی نمی شوند و بنابراین کاملاً از بین می روند. با این حال، اینها چندان رایج نیستند، بنابراین مشکل چندانی ندارند. هنر و انیمیشن اندکی ضعیف هستند و عمدتاً خوب هستند. طراحی شخصیت‌ها را دوست داشتم و فکر می‌کنم انیمیشن از نظر بصری به خوبی از بازیگران استفاده کرد. با این حال، گاهی اوقات اشتباهات فاحشی وجود داشت، مانند تغییر لباس شخصیت ها بلافاصله در بین نماهای یک صحنه. مونتاژی وجود دارد که هر بار که ریجی چیزی می سازد تکرار می شود. گاهی اوقات کمی تغییر می کند تا با موقعیت خاص مطابقت داشته باشد، اما بیشتر اوقات فقط همان چیزها را تکرار می کند. اگر همیشه چیزها را کمی تغییر می داد، من به آن علاقه داشتم زیرا موسیقی بسیار جذابی دارد و در کل از نظر جوی کاملاً مناسب است، اما مانند فیلم های معمولی که فقط تکرار می شوند، به نوعی ارزان به نظر می رسید. OP و ED از نظر آهنگ ها و بصری بسیار قوی هستند. موسیقی متن فیلم چندان قابل توجه نبود.