Yubisaki to Renren

یک انیمه عالی، به طور خلاصه بدون اسپویل، این انیمه بهترین چیزی است که تا به حال برای من اتفاق افتاده است. مفهوم ساده عشق، مردم محترمانه، مردمی که هیچ مرزی را زیر پا نمی گذارند و یک داستان عالی. اساساً انیمه ای است که آسیب می بیند و آن را برای داستان مهم می کند بدون اینکه دائماً روی صورت شما مالیده شود، مردم طبیعی هستند و در اطراف احساسات دارند، حتی شخصیت های ثانویه تر انگیزه ها و احساسات خود را در اطراف افراد دیگر، شخصیت های اصلی دارند. یک شیمی شگفت انگیز و صحنه های عالی با هم دارند. داستان با پایان یافتن فصل بسیار کامل شده است، در بخش نویسندگی هیچ کمبودی ندارد، گرافیک و انیمیشن عالی دارد، لحظات بسیار زیبا و جدی دارد. این یک انیمه عالی است که به تماشای آن بنشینید و احساس کنید که واقعاً چیزی از قلم نیفتاده است. شخصیت‌ها همه در مسیر خود عمیق هستند، انگیزه‌ها، سلیقه‌ها، احساسات و چیزهای دیگر خود را نیز دارند و تنها انیمه‌ای است که احساسات دوست داشتن کسی را از دوران کودکی شما به آرامی مدیریت می‌کند.

داستان این انیمه شامل یک دختر ناشنوا به نام یوکی است که اولین علاقه خود را توسعه/مدیریت می کند و سپس با پسری در کالجش، Itsuomi که می تواند بشنود، رابطه برقرار می کند. پیش‌فرض، مبتکرانه‌ترین یا هیجان‌انگیزترین طرح داستانی نیست که تا به حال درباره آن شنیده‌ام (مخصوصاً با استانداردهای انیمه نیست)، اما نمایش کوتاه، شیرین و زیبا است. یک دختر از یک تکه زندگی شوجو چه چیزی بیشتر می تواند بخواهد؟ همانطور که گفته شد، انتقاداتی وجود دارد: 1. این انیمه کند است. خیلی کند. با سرعت حلزونی که در ملاس گیر کرده حرکت می‌کند، در حالی که مواقع و نقش‌های داستانی مشابه بارها و بارها نمایان می‌شوند (برای مثال، شخصیت اصلی، یوکی، همچنان از پیشرفت‌های دوست پسرش در رابطه، سرخ می‌شود و لکنت می‌کند). برای مخاطب اشتباه، این می تواند آزاردهنده باشد. 2. نمایش تمرکز واضحی بر عشق دارد. شخصیت‌های مختلفی در طول داستان معرفی شده‌اند و سفر تقریباً هر فرد در مورد یافتن عشق یا کشف چگونگی عشق ورزیدن است. باز هم، برای مخاطب اشتباه، این می تواند خسته کننده باشد. 3. شخصیت های جانبی می توانند کمی شبیه به پرکننده احساس شوند. این سریال بر روی یک زوج اصلی متمرکز است، اما چندین شخصیت فرعی دارد که با شرکای مربوطه یا خودشان به سفر می روند و در نهایت در طول نمایش مدتی را صرف می کنند. در حالی که برخی از شخصیت‌های جانبی می‌توانند واقعاً قانع‌کننده باشند (مانند رین، دوست یوکی که به پسر عموی Itsuomi علاقه دارد)، برخی دیگر می‌توانند خسته‌کننده باشند. 4. شخصیت پردازی اکثر شخصیت های زن (و برخی از شخصیت های مرد) کمی ... بی مزه است. یوکی شخصیت مونثی است که مسلماً قوی‌ترین شخصیت‌پردازی را در این داستان دارد (ما در POV او هستیم)، اما حتی پس از آن، جزئیات بسیار کمی در مورد او و زندگی‌اش می‌آموزیم. به عنوان مثال، ما اطلاعات کمی در مورد انگیزه های او برای انجام هر کاری قبل از ملاقات با Itsuomi داریم، حتی اگر او به وضوح کارهایی را که می خواست در زندگی خود انجام دهد (به خاطر پیت در دانشگاه است). ما نمی‌توانیم خانه‌اش را ببینیم (آیا او مادر مجردی دارد؟ چه کسی می‌داند؟ ما هرگز پدرش را نمی‌بینیم، اما پیش‌زمینه‌ای صفر داریم) یا زندگی مدرسه‌ای را بدون Itsuomi (من به معنای واقعی کلمه رشته کالج او را از یک دانشگاه فهمیدم) خارج از صحنه که در مورد برنامه/اهداف زندگی Itsuomi بحث می کرد). ای کاش می توانستیم در مورد زندگی و آرزوهای یوکی و یوکی خارج از رابطه او بیشتر بدانیم. آنها برخی از فلاش بک های دوران کودکی او را نشان می دهند که می تواند به عنوان پس زمینه باشد، اما آنها بیشتر از POV دوست مرد دوران کودکی او نشان داده شده اند، بنابراین این اغلب مفید نیست. زنان دیگر در نمایش حتی کمتر دریافت می کنند. رین، دوست یوکی، خارج از علاقه اش (که اتفاقاً به اندازه نان سفید برشته نشده جالب است)، شخصیت کمی دارد، اما ما چیز زیادی یاد نمی گیریم. اما، دوست دبیرستانی Itsuomi که به او علاقه دارد، شخصیتی به جز دوست داشتن Itsuomi و متعاقباً دلشکسته شدن توسط Itsuomi ندارد. خدایا کمکم کن خواهش می کنم می دانم که این زن ها بیشتر در زندگی شان اتفاق می افتد. من می‌دانم که این یک انیمه شوجو است که بیشتر شامل افراد ناشنوا یا عموماً ناتوان است، بنابراین در طرح کلی آنچه که این نمایش در تلاش است انجام دهد - آیا مهم است که به هر زن در نمایش یک شخصیت و شخصیت محکم بدهیم. داستان؟ نه، احتمالا نه. آیا دکمه های افرادی را که انتظارات متفاوتی دارند فشار می دهد؟ من هم اینچنین فکر میکنم. TL;DR: همه اینها برای گفتن است، توجه داشته باشید که بیشتر این نمایش در آزمون بچدل مردود می شوند و زنان حاضر در نمایش می توانند کمی ملایم باشند، اما من فکر می کنم این برای رسیدن به اثر خود درج است که در بسیاری از افراد رایج است. انیمه های دیگر شوجو پس اگر این جام شماست، من کی هستم که یوم شما را بخورم. همچنین دلایل مختلفی وجود دارد که من شخصاً از این نمایش لذت بردم: 1. شخصیت ها بالغ هستند. من یک شوجوی خوب را به اندازه دختر بعدی دوست دارم، اما همچنین پیرتر از آن هستم که نمی‌توانم بچه‌های دبیرستانی را ببینم که سرخ می‌شوند و به علایق عاشقانه‌شان ضربه می‌زنند در حالی که همدیگر را اشتباه می‌فهمند. اینکه شخصیت های اصلی و فرعی این داستان یا در دانشگاه هستند یا شاغل یا هر دو، نفسی تازه است. آن‌ها همان سطحی از کوچک‌تر بودن را ندارند که شوجوی دبیرستانی به آن دامن می‌زند (به جز یک شخصیت، اما کاملاً ثابت شده است که او یک مشکل است و دوست‌داشتنی یا دلپذیر محسوب نمی‌شود) سوء تفاهم هایی که در مسیر عشق قرار می گیرند، به گونه ای آزاردهنده یا طاقت فرسا به تصویر کشیده نمی شوند. 2. داستان بر عشق و روابط متمرکز است، اما به گونه ای که به عشق اجازه می دهد تا تغییر را در دو نفر در رابطه ایجاد کند. بدیهی است که بهترین نمونه دو شخصیت اصلی هستند - یوکی و ایتسوومی. یوکی یک دختر خجالتی و ناشنوا است که به دلیل ناتوانی خود با تجربه چیزهای "عادی" مانند عشق یا یافتن شغل پاره وقت دست و پنجه نرم می کند. حتی در میان دوستان، او همیشه می تواند بگوید که چه زمانی درباره ناشنوایی او توضیح داده می شود یا بحث می شود. قابل درک است که او بسیار درونگرا است و با وجود علاقه به گسترش خارج از این حباب، تمایل دارد به محیط‌ها و افراد راحت بچسبد. در طول داستان، یوکی سفری شجاعانه انجام می‌دهد تا جرأت کند لایک کند و سپس به دنبال Itsuomi (عملاً یک غریبه در ابتدای داستان) باشد، که سپس به او الهام می‌دهد تا به گسترش افق‌های خود در مورد آنچه می‌تواند یا نمی‌تواند انجام دهد (مثل گرفتن یک شغل یا مسافرت). Itsuomi، به طور مشابه، داستان را در حالت رکود شروع می کند، همانطور که نشان می دهد رابطه نامشخص / تا حدودی نامشخص او با اما (دوست قدیمی که او را دوست دارد) و عدم علاقه او به دنبال کردن هر گونه رابطه عاشقانه از آنجایی که او "این کار را انجام نمی دهد. برای آن وقت ندارم». تماشای تلاش‌های صادقانه یوکی برای ارتباط با دنیایی که برای او ساخته نشده است به او اجازه می‌دهد تا با او ارتباط برقرار کند و در نهایت یک رابطه منحصرا افلاطونی با اما داشته باشد. 3. هنر زیباست. من احساس می‌کنم این برای انیمه شوجو داده شده است، اما هنر دوست‌داشتنی است. هنرمندان واقعاً همه چیز را با درجه بندی رنگ انجام دادند و خود انیمیشن نیز به همان اندازه زیباست. بدون شکایت - 10/10

"نشانه ای از محبت" عناصر عاشقانه را بررسی می کند که در تمام سنین طنین انداز می شود. این فیلم هیجان عشق و پروانه های عشق جوان را به تصویر می کشد و در عین حال به موضوعات بالغ تر رابطه می پردازد. موضوع غالب مفهوم فاصله در یک رابطه و تلاش لازم برای حفظ ارتباط است. این انیمه به زیبایی نشان می‌دهد که وقتی مردم واقعاً می‌خواهند رابطه‌ای را به نتیجه برسانند، بدون توجه به شرایط، این کار را انجام می‌دهند و این سفر ارزش تلاش را دارد. اگرچه داستان مناسب است، اما لحظاتی وجود دارد که رابطه به طور قابل توجهی توسعه نمی یابد، که با توجه به فرمت 12 قسمتی آن قابل درک است و در داستان های عاشقانه انیمیشن رایج است. روابط دیگر این مجموعه می‌توانست از عمق و تمرکز بیشتری بهره‌مند شود، اما دیدن اینکه چگونه دو نفر - یکی بی‌تجربه در عشق و دیگری مردد تا زمان ملاقات با شخص خاص خود - می‌توانند کنار هم جمع شوند و بر اختلافاتشان غلبه کنند، لذت‌بخش است. شخصیت‌های فرعی نیز عشقی نافرجام را تجربه می‌کنند و درد دلتنگی و انتظار برای لحظه‌ای مناسب را که ممکن است هرگز فرا نرسد، برجسته می‌کنند. فراتر از داستان، انیمیشن و سبک هنری خیره کننده است. این انیمه دارای صحنه های زیبایی از گل ها و آسمان است، با رنگ های روشن و مطبوع که احساسات شخصیت ها را به وضوح منتقل می کند. هنگامی که رنگ ها تیره می شوند، به طور موثری حالت غم و اندوه یا درد را منعکس می کند. به طور کلی، داستان کاملاً معمولی است و به خصوص پیشگامانه نیست، که ممکن است برای برخی جذاب باشد در حالی که دیگران ممکن است آن را کمتر جذاب بدانند. این ساده است و در عین حال به مسائل رایج رابطه می پردازد، و برای کسانی که می توانند با یک روایت آرام، آرام و شیرین ارتباط برقرار کنند یا از آن لذت ببرند، گزینه ای عالی است.