Texhnolyze

من برای اولین بار تقریبا 5 سال پیش Tehnolyze را تماشا کردم و فکر کردم که یک شاهکار است، بنابراین به آن نمره 10 دادم و آن را برای مدت طولانی در لیست علاقه مندی هایم داشتم. بسیاری از بازبینی‌ها بعداً، من هنوز از نمایش قدردانی می‌کنم. هرگز "Texnolyze" دیگری وجود نخواهد داشت. از بسیاری جهات بسیار منحصربه‌فرد است، و سرعت آهسته (اما ضروری) به فیلتر کردن مخاطبان عادی کمک می‌کند، که فقط به افرادی که آن را دوست دارند احساس می‌کنند که «انتخاب شده‌اند» کمک می‌کند. Texhnolyze در حد وسط بسیار عجیبی بین رامبل نوجوانان و یک نمایش واقعی بالغ قرار گرفته است. مشکل اصلی آن این است که چیزی برای از بین بردن آن ندارد، برای برخی این ممکن است به این معنی باشد که پرمدعا است، اما در واقع می‌توانم بگویم که "بهم ریخته" است. این نمایش آنقدر بر «مرگ» تاکید دارد که راه حل/مجاز است که با یک بار دیگر پرش نوجوانان پرخاشگر تفاوتی ندارد. حتی مخاطب چه چیزی را باید از این موضوع حذف کند؟ «اگر تسلیم نیهیلیسم شوید، بهتر است بمیرید» ایده‌ای درهم از یک نویسنده آشفته است که در جامعه‌ای به هم ریخته خودکشی به نام ژاپن زندگی می‌کند. وقتی بزرگ شدی و بارها در معرض مرگ قرار گرفتی، متوجه می‌شوی که بهشتی وجود ندارد، چیزی برای عاشقانه کردن مرگ وجود ندارد. شما فقط از کار کردن خودداری می کنید، هوشیاری خود را از دست می دهید، هرگز متوجه مرگ خود نخواهید شد. حتی اگر این باعث شود که انسان‌ها شبیه ماشین به نظر برسند، ما اصلاً ماشین نیستیم، بنابراین ایده "از بین بردن ماشین" زمانی که هدفی نداشته باشد به همان اندازه که به نظر می رسد درهم و برهم است. مرگ هرگز راه حل نیست و باید تا حد امکان از آن اجتناب کرد. و اجازه دهید این ایده «زندگی ابدی» را نیز زیر سوال ببرم، تسلیم نیهیلیسم است. هیچ قانونی وجود ندارد که بگوید باید اینطور باشد، اما در Texhnolyze، همین طور است. هیچ چیز دیگری برای من وجود ندارد که در مورد این نمایش انتقاد کنم، من واقعاً از هیچ چیز دیگری در مورد آن متنفر نیستم، جز اینکه چیزی برای برداشتن از آن ندارد. انیمیشن، OST، شخصیت ها، داستان و صداگذاری همگی خوب هستند، این جا و آنجا ارجاعات خوبی به هنر غربی دارد، و کمی نمادگرایی دارد. اما چه کسی می داند، شاید من احمق هستم، شاید در واقع چیزهای بیشتری برای حذف کردن از این نمایش وجود داشته باشد، اما من فقط نتوانستم چیزی از آن دریافت کنم. اگر نمایش را دوست داشتید، اما مضامین آن را مانند من قانع‌کننده نمی‌دانستید، توصیه می‌کنم «Casshern Sins» را ببینید. با وجود اینکه به اندازه Texhnolyze ظریف نیست، مستقیماً مضامین آن را به چالش می کشد. امتیاز نهایی: 5/10 اگر امتیاز کمتری به آن بدهید، کم‌ارزش به آن خواهد بود، اما اگر امتیاز بیشتری به آن بدهید، به نظر می‌رسد که من آن را توصیه می‌کنم، و هرگز این را به کسی توصیه نمی‌کنم. با این حال، من فقط آن را بدون امتیاز در لیست خود می گذارم، زیرا قدردانی عمیق من از نمایش مانع از دادن امتیاز پایین به آن می شود. من فقط از آن خسته شده ام، اما زمانی را که دوست داشتم هرگز فراموش نمی کنم.

صادقانه بگویم در مقابل آنچه که همه می گویند، سریال اصلاً برای من خسته کننده یا کند نبود. من به راحتی آن را تماشا کردم. سرگرم کننده بود. با این حال، صادقانه بگویم، چیز زیادی نفهمیدم. من متوجه می‌شوم که در داستان چه اتفاقی می‌افتد، اما نمی‌دانم همه اینها برای چه بوده است. سعی کرد چه چیزی را بگوید؟ من در واقع نمی دانم. تنها چیزی که خوب می کند این است که صادقانه بگویم فکر می کنم احساس تنهایی است. هیچ جایی وجود ندارد، نه زیرزمینی نه بالای زمین. که باعث شد احساس متفاوتی داشته باشم. با این حال این همه صادقانه است. آهون آخرین چیز. من دوست دارم این انیمه کمتر حرف بزند و شخصیت ها دماغ داشته باشند. اون قسمت باحاله طراحی شخصیت ها، که من خیلی دوست داشتم. با این حال انیمیشن و هنر پس زمینه آنقدرها خوب نبود. در برخی از صحنه ها اینجا و آنجا انیمیشن های خوبی وجود داشت اما در کل ضعیف بود. حتی قوام طراحی شخصیت ها در بیشتر مواقع ضعیف بود. من فضای کلی را دوست داشتم.

در ابتدا تماشای سختی بود، زیرا نمایش به آرامی شروع می‌شود و درک یا دنبال کردن قسمت‌های اول دشوار است، اما این به این دلیل است که نمایش با هر نوع اطلاعاتی به شما کمک نمی‌کند، اما با روایت غیرمعمول خود، انتظار ایجاد می‌کند. کرشندویی که در قسمت های آخر به اوج خود می رسد. این یک انیمه پر از جزئیات است که درک فوری آن دشوار است اما در کشف آنها ارزشمند است. قطعا یک انیمه خاص و نه برای همه، اما یک نفس خوب از منظر روایی و بصری. داستان به دنبال Ichise، یک بوکسور زیرزمینی است که در داخل لوکس حرکت می کند، شهری زیرزمینی که توسط مردان برای زندانی کردن افراد ناپاک ساخته شده است، جایی که جنگ های قدرت متعددی بین باندهای مختلف وجود دارد. ما همچنین داستان اونیشی، رهبر یکی از این باندها، ران، دختری که آینده را پیش بینی می کند و بسیاری دیگر را دنبال می کنیم. روایت پیچیده و غیرمعمول، اما سرشار از معنا و نماد، مطالب زیادی را در اختیار بیننده قرار می دهد، تقریباً بیش از حد، اما طعم بدی در دهان باقی نمی گذارد. سرعت حرکت کند است، به خصوص در چند قسمت اول بسیار کند. اما همانطور که گفته شد در کشف خود پاداش دارد. این داستان تامل برانگیز و فلسفی ترکیبی از عناصر سایبر پانک مانند اتحاد ماشین ها و انسان ها یا پایان بشریت با سؤالاتی در مورد معنا و اهمیت زندگی است که آن را در دایره باریک انیمه هایی قرار می دهد که موفق به صحبت در این مورد شده اند. به روشی بی عیب و نقص، مانند آزمایش های مختلف Monster یا Serial Experiments Lain. انیمه ای که در آن شاهد تلاقی بین نیهیلیسم منفعل و لذت گرایی غیرقابل کنترل هستیم که در آن هیچ چیز معنا ندارد، هیچ چیز مهم نیست و هیچ معنای عمیقی برای زندگی وجود ندارد، یا حداقل، این برداشت شخصی من از انیمه است. از نظر شخصیت ها، دومی ها به طرز عجیبی جذاب هستند. با وجود مینیمال بودن دیالوگ ها بسیار واقع گرایانه و عمیق. ایچیسه یک قهرمان بسیار عالی است و من عاشق جستجوی مداوم او برای یک دلیل یا هدف بودم، در حالی که بارها و بارها خودش را فقط یکی از چندین قطعه موزاییک‌هایی که خیلی بزرگتر از او بودند، پیدا کردم. من همچنین یوشی و نزول او به ناامیدی را دوست داشتم (که ما واقعاً در پایان به آن پی می‌بریم، نمونه‌ای واضح از روایت کند اما پربار) که او را به ارتکاب یک سری جنایات سوق می‌دهد. انیمیشن از استاندارد خوبی برخوردار است و من کاملاً لحن‌های تاریک و افسرده‌ای را که اغلب توسط انیمه فرض می‌شود دوست داشتم که تجربه را کامل و غوطه‌ور می‌کند. موسیقی متن یکی دیگر از نکات بسیار خوب کار است. در برخی موارد باعث ایجاد غاز می شود. یک انیمه کاملا تجربی، سخت برای دنبال کردن و درک و برای همه نیست، اما ارزش فرصت دادن را دارد. یا در بالا می‌مانید و حتی سطح آن را خراش نمی‌دهید یا در اعماق بسیار عمیق فرو می‌روید و اجازه می‌دهید از گوهری کوچک، یک شاهکار پنهان انیمیشن دور شوید.