Madlax

Madlax انصافاً یک انیمه بسیار جالب است. دعواهای اسلحه بسیار جالبی دارد و واقعاً کمی احساسات دارد. انیمه آهنگ کندی داشت اما همچنان می‌توانست حتی با سرعت کم شما را سرگرم کند. داستان - 8 داستان در این نمایش واقعا خوب بود و من آن را خیلی دوست داشتم. شما این دختر به نام مادلاکس را دارید که با اسلحه بسیار خوب است و یک دختر تصادفی دیگر به نام مارگارت. نمایش بین هر دوی آنها مبادله می شود و شما می توانید هر دو طرف داستان را ببینید. این نمایش آهنگ کندی دارد. این دیالوگ بسیار سنگین است اما دیالوگ در واقع به طرز شگفت آوری جالب است. همچنین چند مبارزه و تعقیب و گریز کاملاً عالی وجود دارد که کاملاً عالی هستند. حالا مهمترین چیزی که این داستان را از عظمت دور نگه می‌دارد، توضیح است. من بیشتر داستان را درک کردم، به آن توجه کردم، اگرچه ممکن است فقط در برخی مواقع گیج کننده باشد. به خصوص با مجموعه ای از اصطلاحات برای به خاطر سپردن. به غیر از این یک چیز، داستان عالی است و من هم صحنه‌های دیالوگ و مبارزه را دوست داشتم و یک نمونه عالی از سرعت آهسته درست است. هنر - 7 هنر و انیمیشن در حد استانداردهای 2004 بود. این خوب است و واقعاً صحنه هایی وجود دارد که نمایش کاملاً زیبا به نظر می رسد. اگرچه نمایش در بیشتر موارد بی مزه اما تمیز به نظر می رسد. صادقانه می تواند از رنگ های زنده تر به خصوص در صحنه های روز استفاده کند. هر چیزی در طول شب یا غروب خورشید عالی به نظر می رسید. انیمیشن آنقدرها هم متلاطم و روان نبود. به طور کلی، هنر و انیمیشن خوب به نظر می‌رسیدند، اما در 50 درصد نمایش، واقعاً بی‌نظیر نبودند. صدا - 7 من هم از صدای نمایش خیلی خوشم آمد. من به خصوص شروع و موسیقی پس زمینه را دوست داشتم. صداگذاری هم خیلی خوب بود! افتتاحیه زیبا و غم انگیز بود، مناسب نمایش. موسیقی پس‌زمینه عالی بود و من می‌خواهم از آهنگ Nowhere معمولاً در صحنه‌های جنگ با اسلحه به عنوان یک قطعه موسیقی پس‌زمینه عالی یاد کنم. من واقعاً به پایان آن اهمیتی نمی دادم اگرچه در مقایسه با آن صدای تمام عیار متوسط ​​بود. شخصیت - 8 شخصیت ها هم عالی بودند به خصوص شخصیت اصلی مادلاکس اساساً فقط در مبارزات کل نمایش کارهای عالی انجام می دهد. مارگارت هم خوب بود و شخصیت های فرعی هم همینطور. حتی شخصیت‌های فرعی هم کمی پیشرفت کردند تا جایی که من به آنها اهمیت می‌دادم. تنها شخصیت‌هایی که پیشرفت چندانی نداشتند، شخصیت‌های شرور و شخصیت‌های مخالف بودند، هر چند که به سختی زمان زیادی برای تماشای صفحه نمایش داشتند. لذت - 8 مدلاکس نمایش خیلی خوبی بود. سرعت آن کند است اما عالی است و می تواند هر دو قسمت غمگین را متعادل کند و قسمت های عالی را کامل کند. این خاطره انگیزترین چیز تا به حال نیست، اما اگر به دعواهای اسلحه عالی علاقه دارید، ارزش امتحان کردن را دارد، مطمئناً برای همه مناسب نیست که سرعت آهسته و دیالوگ سنگین داشته باشند، اما همچنان در طول دیالوگ جالب و در طول مبارزات واقعاً سرگرم کننده است. به طور کلی مدلاکس بسیار خوب است و من آن را دوست دارم.

من قبلاً دو دختر دیگر Bee Train را با اسلحه های کلاسیک بررسی کرده ام، El Cazador de la Bruja و Noir. اکنون زمان آن رسیده است که این سه گانه را با نگاهی به Madlax به پایان برسانیم. این دومین نسخه ای بود که در سال 2004 منتشر شد. آیا به اندازه دو نسخه دیگر شگفت انگیز است؟ بیایید نگاهی بیندازیم. داستان: داستان ما در دو کشور مختلف اتفاق می افتد. اولین مورد گازث-سونیکا است که در آن جنگ داخلی طولانی در حال وقوع است و مزدور، مادلاکس، او را به خانه باز می‌گرداند. دومی نافرس صلح آمیز است که در آن قهرمان دوم ما، مارگارت برتون، زندگی می کند. این دو زن گمان نمی‌کنند که سازمان جنایتکار، Enfant، قصد دارد آنها را در حالی که در تلاش برای به دست آوردن یک کتاب قدیمی است که در اختیار مارگارت است، دور هم جمع کند. دو ایراد بسیار مهم در نگارش این مجموعه وجود دارد. اولین مورد این است که سرعت آن واقعا کند است. حالا می‌توانید به این نکته اشاره کنید که هم نوآر و هم ال کازادور برای ساختن زمان می‌برند و آهسته می‌سوزند. با این حال، چند عامل وجود دارد که این مشکل را در اینجا و نه لزوماً در آن‌ها ایجاد می‌کند. اولین مورد این است که سریال اطلاعات زیادی را تکرار می کند. صحنه‌های زیادی با شخصیت‌های مرموز وجود دارد که همان تعداد انگشت شماری از نظرات را می‌نویسند یا شخصیت‌هایی که فقط اطلاعاتی را که یکی دو قسمت پیش گفته‌اند تکرار می‌کنند که کمی خسته‌کننده می‌شود. مسئله دوم این است که بسیاری از سکانس‌های این فیلم واقعاً طولانی شده‌اند. با Noir، ما محتوای واقعا قانع کننده زیادی داشتیم که داستان را به جلو می برد. با ال کازادور، سفر واقعا جالبی داشتیم. و در هر دو مورد، ما روابط قوی در حال توسعه بین قهرمانان اصلی نیز داشتیم. در Madlax، آنها حتی تا پایان قسمت هجدهم همدیگر را نمی بینند. مسئله دوم فقط این است که داستان به شکلی بیش از حد رمزآلود نوشته شده است. سکانس های زیادی با شخصیت های مرموز که به طور مبهم صحبت می کنند. بسیاری از فلاش بک های تکراری که به وضوح به منظور اشاره به چیزی هستند و دنباله ها آنقدر بیش از حد استفاده شده و تکراری هستند که به احتمال زیاد متوجه خواهید شد که قبل از افشای به کجا می روند، علیرغم اینکه به پیچیده ترین شکل نوشته شده اند. ممکن است. با وجود این موضوع، Madlax هنوز هم یک سریال جذاب با لحظات جالب زیادی برای ادامه دادن آن است. و در مقایسه با نوآر در یک چیز بهبود می‌یابد، و آن این است که رمز و رازی که برای یک منبع تنش مداوم ایجاد می‌کند، نتیجه بسیار رضایت‌بخش‌تری دارد. پایان این به طور کلی بسیار قوی است. و کل تضاد موضوعی بین لذت گرایی، ایده آلیسم و ​​عمل گرایی بسیار جالب است. من عموماً از رسانه‌هایی که آرمان‌گرایی را غیرواقع‌بینانه نشان می‌دهند قدردانی می‌کنم و اگر صادق باشم، موضع عمل‌گرایانه‌تری در برخورد با درگیری‌ها اتخاذ می‌کنم. شخصیت ها: مادلاکس کمتر حول پویایی بین این دو سرنخ می چرخد ​​و بیشتر بر روابط آنها با دیگران متکی است. برای Madlax، ما شاهد پویایی قوی بین او و ونسا هستیم. و همچنین یک رابطه متضاد که شروع به تبدیل شدن به چیزی بیشتر بین او و لیملدا می کند. برای مارگارت، پویایی اصلی او با ونسا و النور است. قهرمان‌های این فیلم همگی با اهداف و داستان‌های خود بسیار قانع‌کننده هستند که به آنها به عنوان شخصیت کمک می‌کند. آنتاگونیست اصلی، جمعه دوشنبه، به نوعی خسته کننده است. او اساساً فقط می‌خواهد انسان‌ها را از احساس اخلاقی «آزاد» کند، بدون اینکه دلیل واقعی برای این که چرا او چنین چیزی غیرطبیعی را می‌خواهد، ارائه کند. شخصیت هایی که برای اسرارآمیز بودن در آنجا هستند، بچه های درخشان و افراد تشخیص دهنده، بسیار توسعه نیافته اند. آنها نقش هایی در روایت دارند اما شخصیت چندانی ندارند. هنر: این اثر هنری تقریباً در حد نوآر است. در حالی که تا حدودی از چهره های بیش از حد زاویه دار رنج می برد، طراحی ها قوی هستند و سکانس های اکشن واقعاً خوب هستند. و دارای چند سکانس زیبا است. صدا: بازی واقعا خوبه Kobayashi Sanae، Kuwashima Houko، Uchikawa Ai و Yukino Satsuki همگی اجراهای عالی ارائه می دهند. موسیقی در این نه تنها عالی است، بلکه به طور موثر برای ساختن اتمسفر و بهبود سکانس های اکشن نیز استفاده می شود. هوی: مقدار مناسبی از les-yay وجود دارد، اگرچه نه به اندازه دو مورد دیگر. مادلاکس با ونسا و بعداً لیملدا لس-یا می شود. مارگارت با النور شرمنده می شود. زمینه های بهبود: 1. زمان کمتری صرف کاراکترهای «اسرارآمیز» که به طور مبهم درباره نکات داستانی صحبت می کنند. بله، مهم است که نکات اصلی طرح را به‌ویژه با طرحی به پیچیدگی مدلاکس پیش‌بینی کنیم. اما آنها فقط زیاده روی می کنند. 2. جمعه دوشنبه به انگیزه قوی تری نیاز دارد. حداقل باید دلیلی وجود داشته باشد که او فکر می کند هر کسی که بر اساس انگیزه و میل عمل کند، جامعه ایده آل خواهد بود. 3. مادلاکس و مارگارت می توانند از تعاملات قوی تری استفاده کنند. فقط برای اینکه خیلی واضح باشد، من نمی گویم که آنها باید رابطه عاشقانه داشته باشند. آنچه من پیشنهاد می‌کنم این است که این واقعیت که آنها خیلی دیر در سریال ملاقات می‌کنند و به سختی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند قبل از اینکه همه چیز شدید شود، تأثیر برخی از نقاط اوج داستان را ضعیف می‌کند. افکار نهایی: Madlax قطعا ضعیف ترین سریال این سه گانه است. این به این معنی نیست که بد است. هنوز هم فاکتورهای زیادی به نفعش کار می کند، از جمله نقاط قوت نوشتاری که همه دختران Bee Train با اسلحه به اشتراک می گذارند، اما همچنین بسیار کند است و از روش Judas Traveler برای توضیح برخی از عناصر داستانی خود استفاده می کند. که هرگز نشانه خوبی نیست. من همچنان به آن 7/10 بسیار قوی می دهم