Kubikiri Cycle: Aoiro Savant to Zaregotozukai

من عاشق یک رمز و راز خوب هستم، و چرخه Kubikiri حداقل تا حدودی این کار را انجام می دهد، بنابراین سخت است که آن را کاملاً دوست نداشته باشید. در حالی که در پایان کمی بیش از حد پیچیده می شود، بخش رمز و راز قتل واقعی این مجموعه، سالم ترین و لذت بخش ترین بخش آن است. این قسمت های دیگر سریال است که مایه ی ضعف است. به طور خاص، دو عنصر وجود دارد که بیش از دیگران به عنوان موضوعات مهم برجسته می شود: شخصیت ها و دیالوگ نویسی. این مشکلات متمایز هستند، اما البته مرتبط. شخصیت ها تقریباً بدون استثنا تحمل ناپذیر هستند و بخش بزرگی از آن گفتگوی پرمدعا است. مکالمات در اینجا به همان اندازه معتبر است که در رمان آین رند وجود دارد. شخصیت‌ها در بیانیه‌های بزرگ فلسفی صحبت می‌کنند و مونولوگ‌های بی‌پایان موعظه‌ای درباره دیدگاه‌های شخصی‌شان نسبت به زندگی ادامه می‌دهند، که بیشتر آنها بدبختانه و پوچ‌گرا هستند. حتی شخصیت‌هایی که قرار است با دید مثبت به آنها نگریسته شود، به‌جای آن به‌شدت حواس‌پرت و دمدمی‌نگر هستند (من به تومو فکر می‌کنم، «دانش‌مند آبی» از زیرنویس سریال در اینجا). زمانی که قتل ها شروع به وقوع می شوند، شما هیچ احساسی نمی کنید زیرا قربانیان بیشتر شبیه مجموعه مقالات فلسفه دانشگاهی هستند که به طرز ناشیانه ای در طرح یک انسان تنظیم شده اند تا شخصیت های واقعی که بتوانید آنها را شناسایی کنید و با آنها همدلی کنید. شفت از لحاظ بصری بازی B خود را به این سری می آورد. از جنبه مثبت، شفت-یسم های زیادی در اینجا دریافت کنید - کج شدن سر، استفاده دراماتیک از سیاه و قرمز، و غیره - انیمیشن خوب و گهگاهی عالی به نظر می رسد، و استوری بوردهای قوی در اواخر سری وجود دارد. از جنبه منفی، پس‌زمینه‌های سه‌بعدی نسبتاً شیک به نظر می‌رسند و استفاده بیش از حد از چرخش دوربین وجود دارد، تقریباً انگار کارگردان تصمیم گرفته است که از آن محیط‌های سه‌بعدی نیز استفاده کند و دوربین را در تمام داخل آن‌ها بچرخاند، چه نکند. برای صحنه مناسب بود هنوز هم بهتر از سریال های تلویزیونی انیمه متوسط ​​به نظر می رسد، اما احتمالاً از این نظر در بین بهترین های شفت قرار نخواهد گرفت. اگر واقعاً به رازها علاقه دارید (یا از طرفداران پرشمار سریال معروف Monogatari نویسنده منبع)، ممکن است این یکی را امتحان کنید و متوجه شوید که آن را دوست دارید. توصیه کردن به دلیل شخصیت های نامطلوب و سبک دیالوگ که به نظرم عمیقا آزاردهنده است، سخت است، اما اگر بتوانید از این مسائل عبور کنید، ممکن است بیشتر از من از آن استفاده کنید.

بررسی رایگان اسپویل من اولین کسی خواهم بود که اعتراف می کنم که به اسرار قتل علاقه ای ندارم. با این حال، من بیشتر از ترکیب Nisioisin و Shaft که بیشتر برای سریال Monogatari شناخته می‌شوند، لذت می‌برم، بنابراین وقتی فهمیدم اینجا هم همین است، بدون توجه به آن کمی علاقه مند شدم. این 8 قسمت OVA بر اساس سری رمان های Zaregoto ساخته شده است و این یکی تنها بخشی از آن را اقتباس کرده است که imo یکی از بزرگترین شکست های آن است. محیط نسبتا ابتدایی است و Danganronpa را فریاد می‌زند (ظاهراً به اندازه کافی خنده‌دار الهام‌بخش دومی نیز بوده است)، شما ده‌ها نابغه در زمینه‌های مختلف را دارید که به یک عمارت در جزیره‌ای دورافتاده احضار می‌شوند و پس از مدتی، کسی عصبانی می‌شود و راز ادامه می‌یابد. بله گفتم ادامه دارد چون داستان از همان دقیقه اول یک راز است. ما تقریباً نمی دانیم که چرا این اتفاق می افتد یا حتی شخصیت ها چه کسانی هستند. جهنم، خود شخصیت اصلی حتی نام مناسبی هم ندارد، از او به عنوان راوی یاد می شود. در حال حاضر دقیقاً مانند سری Monogatari، چرخه Kubikiri عمدتاً فقط دیالوگ بین شخصیت‌ها با جهت سبک شفت است که در بین نماها ترکیب شده است تا توجه بیننده را حفظ کند و من هنوز فکر می‌کنم که در بیشتر قسمت‌ها به خوبی کار می‌کند. با این حال، من شخصاً چیزهایی را دیدم که در بسیاری از مواقع به شیوه ای بیش از حد پیچیده ارائه شده اند، که باعث می شود دیالوگ کمی ادعایی یا شبیه به r/im14 و این مطالب عمیق به نظر برسد. و در حالی که من واقعاً از نمایش‌های سنگین دیالوگ بدم نمی‌آید، گاهی اوقات احساس می‌کردم که سرعت آن بیش از حد طولانی می‌شود. راستش را بخواهید، فکر نمی‌کنم این داستان برای ارائه روایت به قسمت‌های 8×30 دقیقه‌ای نیاز داشته باشد. شخصیت ها در بیشتر موارد به اندازه کافی برای شما جالب هستند که بتوانید بیشتر در راز غوطه ور شوید، اگرچه همانطور که قبلاً اشاره کردم، واقعاً حیف است که هیچ چیز دیگری از سریال اقتباس نشده باشد زیرا AFAIK برخی از شخصیت ها در داستان های دیگر نیز ظاهر می شوند و من شخصاً واقعاً از اندکی که اینجا با آنها آشنا شدیم راضی نبودم. به طور خاص شخصیت اصلی یک مورد واقعا عجیب و غریب است و من مطمئن نیستم که آیا منظورم مثبت است یا منفی. او واقعاً مانند یک راوی است همانطور که از نام گم شده اش پیداست. او همیشه نسبت به هر اتفاقی که می افتد احساس بی تفاوتی و سردی می کند و به ندرت هیچ نشانه ای از احساسات را نشان می دهد. در بخش صوتی ما قوی هستیم. این سریال به طور کامل توسط کسی به جز کاجیورا یوکی افسانه ای که من همیشه از کار او لذت برده ام ساخته شده است. در حالی که این سریال از نظر من در بهترین نمرات او نیست، هنوز هم با داستان و حال و هوای تمام صحنه ها مطابقت دارد. همچنین از آهنگ های Opening و Ending بسیار لذت بردم. از نظر بصری، به نظر می رسد افراد زیادی این نمایش را تحسین می کنند. مطمئن نیستم به این دلیل است که من نظرات مربوط به زمانی که سریال منتشر شد را می خواندم یا چه چیزی، اما برای من چیز خاصی نبود و در واقع گاهی اوقات بسیار بد به نظر می رسید. حداقل ما حرکت سیال را دریافت می کنیم که از جهت سبک شفت می آید که من از آن لذت می برم. پیچش طرح در پایان بسیار خوب بود، قطعاً آن را ندیدم، اما در عین حال احساس می‌کنم نویسنده سعی کرده است چند لایه بیش از حد به طرح داستان بدهد. درست زمانی که چیزی به ظاهر حل می شود، یک نظریه جدید مطرح می شود تا بیشتر نظریه های قبلی را تضعیف کند. به طور کلی، طرح داستان، چه خوب و چه بد، شبیه نسخه‌ای پیچیده از یک بازی Among Us بود. حداقل زمان پخش کوتاه نمی تواند واقعاً کسی را ناراحت کند حتی اگر سریال برای همه نباشد. هنوز هم می‌توانم بگویم که ارزش بررسی برای طرفداران ژانر معمایی قتل و به ویژه برای طرفداران Danganronpa را دارد.