Kami wa Game ni Ueteiru.

بد بد بد

عنوان: Kami wa Game ni Ueteiru (بازی خدایانی که ما بازی می‌کنیم)

تازگی داستان: در حالی که ایده تعامل خدایان با انسان ها از طریق یک بازی جالب است، اجرای آن ناامیدکننده است. داستان فاقد تازگی است و نمی تواند مخاطب را به خوبی درگیر کند.

سبک هنری: متأسفانه، سبک هنری یکی از بدترین چیزهایی است که تاکنون دیده ام. تصاویر نتوانستند جوهره روایت را به تصویر بکشند و طراحی شخصیت ها نیاز به بهبود قابل توجهی داشت.

توسعه شخصیت: شخصیت های این سریال به طور ناامیدکننده ای یک بعدی هستند. آنها عمق ندارند و نقاط ضعفشان بر نقاط قوتشان غلبه دارد. طراحی بهتر شخصیت ها می توانست تأثیرگذاری آنها را افزایش دهد.

واکنش های واقع گرایانه: واکنش های شخصیت ها به موقعیت ها و رویدادها اجباری و غیرواقعی به نظر می رسد. چه در تعامل با یکدیگر یا پاسخ به چالش ها، اصالت آنها کم است.

جذابیت برای مخاطب: اگر از طرفداران ژانر خدا در مقابل انسان هستید، ممکن است از این انیمه لذت ببرید. اما برای بیشتر بینندگان، روایت کسل کننده، هنر ضعیف و شخصیت های ناامیدکننده آن را تجربه ای فراموش شدنی می کند.

در یک جمله، "بازی خدایانی که ما بازی می‌کنیم" نمی تواند از پتانسیل خود به خوبی استفاده کند و مخاطبان را تشنه محتوا و خلاقیت بیشتر می گذارد.

نمره بررسی کننده: 1/10

نتیجه گیری نهایی - متوسط در همه زمینه ها، اما نه به شکل وحشتناکی

"بازی خدایانی که ما بازی می‌کنیم" یک اثر متوسط دیگر به دست آمده است. داستانی درباره اینکه در دنیایی آینده نگرانه، انسان ها باید در برابر خدایان بازی کنند و ببرند. اگر 11 بازی را ببرید، می توانید هر آرزویی که می خواهید را بکنید!

اکنون اگر این را با کلاسیک هایی مانند CoTE و NGNL مقایسه کنید، قطعاً این نمایش را با شور و شوق متنفر خواهید شد. این نمایش، مانند یک مک دابل 240 هزار تومانی قرار است ذهن شما را خاموش کند و اشتهای شما را برای محتوای کم کیفیت اما تا حدودی سیرکننده ارضا کند. برخلاف تصور، *تا حدودی* تفکر در مورد چالش ها وجود دارد، فقط نه زیاد. پیچش های داستانی قابل پیش بینی هستند و توسعه و تعامل شخصیت ها تقریباً بی مزه است، اما برخلاف سایر نمایش های این فصل مانند قهرمان تبعیدی سابق، این انیمیشن و هنر بهتری دارد.

اگر نیاز دارید از برخی از نمایش های بهتر و پرهیجان تر که در این فصل پخش می شوند، استراحت کنید، بنشینید، ذهن خود را خاموش کنید و یک قسمت از "بازی خدایانی که ما بازی می‌کنیم" را پخش کنید.

نمره بررسی کننده: 5/10