Hataraku Saibou Black

این نمایش اساساً به این صورت عمل می‌کند که «اگر سلول‌ها را در محل کار مصرف کنیم و سلول‌ها را در یک بدن افسرده، بیمار قلبی، اختلال نعوظ، پر از باکتری و بدن سیگاری الکلی کار کنیم، چه می‌شود؟» این یک مفهوم جالب است، اما آیا کار می کند؟ خب… در ابتدا خیلی خوب است، اما در اواسط راه خیلی فرمولیک و رک و پوست کنده می شود. اساساً اگر یکی را دیده باشید، همه آنها را دیده اید. می رود، باکتری ها به بدن حمله می کنند، سلول ها برای مبارزه با باکتری ها کار می کنند، آنها تا پایان قسمت پیروز می شوند. تقریباً هیچ تغییری در آن قالب وجود ندارد. یک بار که آنها آن را تغییر دادند، قسمتی بود که سلول های T قاتل بدن را از بین می بردند، قسمت بسیار خوبی بود. سرویس طرفداران در اینجا غیر ضروری به نظر می رسد. ما سینه‌هایی را می‌بینیم که در همه جا در طول جنگ پرواز می‌کنند. این همان نمایش با یا بدون سرویس طرفداران خواهد بود. حدس می‌زنم چون نسخه‌ای تیره‌تر برای بزرگسالان است، می‌توانستند آن را اضافه کنند، اما باز هم با یا بدون آن تفاوتی نداشت. همچنین پایان بد است. اسپویلرها: بدن تقریباً می میرد، اما موفق می شود برگردد و تصمیم می گیرد تغییراتی برای بهتر شدن ایجاد کند. بنابراین همه چیز خوب است، تا زمانی که گلبول قرمز MC ما و دوستش به بدن بیمار دیگری مکیده می شوند و مجبور می شوند این چرخه را تکرار کنند. حدس می‌زنم قرار است اشاره‌ای به فصل دوم داشته باشد، که هرگز منتشر نشد یا حتی اعلام نشد. تحت‌الشعاع نسخه‌ی سبک آن یعنی Cells At Work قرار گرفت. انصافاً توصیه این به هر کسی سخت است. حدس می‌زنم اگر انیمه‌های تیره‌تر و تیره‌تر را دوست دارید، آن را امتحان کنید. شاید برایتان مهم نباشد یا حتی از فرمولی که به دنبال آن است لذت نبرید.

اگر به تنهایی به این موضوع نگاه کنید، عالی است، من حتی آن را بیشتر از منبع (سلول‌ها در محل کار) از نظر داستان سرایی در نقطه‌ای و اطلاعاتی که توسط یک راوی برای جزئیات ارائه شده است، دوست دارم. من می توانم ببینم که چرا در انتها روی یک صخره به پایان رسید، در حالی که قطعاً بیشتر به شما مربوط می شود در مقابل بدن شما، فقط همان ایده های افسردگی را بارها و بارها می زند (مثل ضربان قلب) و در برخی موارد دنده را عوض می کند. از لحظات پر استرس جدی گرفته تا تفاسیر واقع بینانه از آنچه میزبان در یک موقعیت [تصحیح شده توسط اسپویلر] به جای اینکه در مورد سلول های این میزبان خاص باشد، از سر می گذراند. من تماشای این سریال و سریال اصلی را به طور همزمان توصیه نمی کنم، زیرا ممکن است مفهومی مشترک داشته باشند اما یکی بهتر از آن استفاده می کند (به نظر من)